طبق اظهارنظر متخصصان کانادا نسبت به پيشرفت ژنتيکى در توليد وصفات ظاهرى (تيپ) در کانادا معنى دار بوده و طبق آخرين اطلاعات قابل دسترس ميانگين افزايش ژنتيکى در پنج سال گذشته در معيت گاوهاى هلشتاين ۴.۵ کيلوگرم در شير و ۰.۷ امتياز در شکل کلى بدن در سال مى‌باشد.   پيشرفت ژنتيکى به چهار عامل بستگى دارد. * افزايش تنوع ژنتيکى (تلقيج گاوهاى گله با اسپرم‌هاى گله‌هاى ديگر از همان نژاد). * کاهش فاصله نسل به وسيله انتخاب دام‌هاى جوان‌تر به عنوان والدين نسل بعد * افزايش دقت انتخاب شدت انتخاب به معنى ميزان انتخاب بهترين حيوانات به عنوان والدين است يعنى چند درصد از گله انتخاب شود که در اين مورد چهار روش انتخاب وجود دارد: ۱-انتخاب مادران تليسه‌هاى جايگزين در هر گله که فقط سه درصد پيشرفت ژنتيکى در جمعيت را سبب مى‌شود يعنى انتخاب گاوهاى ماده‌اى که از فرزندان آنها به عنوان تليسه‌هاى جايگزين در گله استفاده مى‌شود. اساسا گاوها در گله هاى زياد پرورش يافته و گوساله‌هاى به دنيا آمده پس از تلقيح و آبستنى وارد گله شيرى مى‌شوند. ۲-انتخاب گوساله‌هاى نر از مادران ممتاز براى برنامه تلقيح مصنوعى که بیست و هفت درصد پيشرفت ژنتيکى را سبب مى‌شود به طورى که پسران اين گاوها در پايان، حدود هزار يا هزاران دختر در گله خواهند داشت. ۳-انتخاب تليسه‌هاى جايگزين از پدران ممتاز که بیست ونه درصد پيشرفت ژنتيکى را به همراه خواهد داشت. ۴-انتخاب گوساله‌هاى نر از پدران ممتاز به عنوان پدران آينده که مهمترين روش انتخاب با چهل و یک درصد پيشرفت ژنتيکى مى‌باشد. اين درصدها صراحتا اهميت انتخاب پدران و مادران ممتاز براى برنامه‌هاى اصلاحى را نشان مى‌دهد. بنابراين در يک نگاه اجمالى به ارزيابى ژنتيکى پروتئين شير گاو نر معروف استاربوک ، تأثير دقيق انتخاب پدران گاوهاى نر آينده مشخص مى‌گردد. تمام فرزندان اين گاو نر جزء بهترين‌ها مى‌باشند. استارت مور رودولف و همه فرزندان رودولف در کانادا سالانه تست مى شوند. استاربوک بيست سال پيش متولد شده و EBV (ارزش ارثى: مقدار ارزش ژنتيکى که يک گاو به فرزندان خود انتقال مى‌دهد) پروتئين شير +۱۰کيلو گرم به طور مستمر داشته البته اين عدد بر اساس ارزش ژنتيکى امروز محاسبه شده است در صورتى که اين گاو نر در سال ۱۹۸۴ مقام اول را به خود اختصاص داده بود به عنوان پدر گاوهاى نر کانادا مورد استفاده قرار گرفت و فرزنان حاصل از تلقيح مصنوعى بين سال‌هاى هشتاد و پنج تا نود متولد شدند از تعداد دويست فرزند موجود آن همگى ثابت کردند که ميانگين -۴ کيلوگرم براى پروتئين و -۲۹ براى توليد عمر دارند اين مسئله ممکن است عجيب به نظر برسد که گاو نرى مانند استاربوک داراى فرزندانى است که ميانگين زير صفر(منفى) دارند اين پديده مى‌تواند دو علت داشته باشد: ۱-پتانسيل ژنتيکى فرزندان استاربوک و مادران ۲- کل افزايش ژنتيکى پروتئين شير در نيمه سال ۱۹۸۰ نزدیک به ۴۰ کیلوگرم بوده مهم اسن است که از نظر اصلاحى پيشرفت صورت گرفته به طوريکه پسران برتر استاربوک خصوصا آيراستار +۵۷ کیلوگرم EBV پروتئين داشته که از پدر خود۴۷ کيلوگرم بيشتر است. برحسب تصادف آيراستار برترين فرزند استاربوک است و دومين فرزند استاربوک، هانوفرهيل لئوتنات با +۵۴ کیلوگرم EBV پروتئين است که در سال ۱۹۸۹ متولد شده است. بقيه فرزندان استاربوک EBV پروتئین +۳۱ و پایینتر داشتند که آخرين بار در سال ۱۹۹۹ تست شدند. در سال۱۹۹۹ براى اولين بار ثابت شد که از آيراستار بيش از حد به عنوان پدر گاورهاى نر دنيا استفاده شده است. فقط در کانادا۱۶۰ فرزند داشته که بين سال‌هاى نود تا نود و چهار متولد شده‌اند واين فرزندان داراى ميانگين سی کيلوگرم افزايش پروتئين و ششصد و هشتاد و پنج پوند براى سوددهى طول عمر داشتند. دامنه تغييرات پروتئين از -۷ تا +۲۷ که مخصوص رودولف است متغير مى‌باشد. بر اساس ارزيابى اخير رودلف ۱۵ کیلوگرم افزايش پروتئين و۵۷۹ پوند سوددهى طول عمر دارد. حتى بيشتر از آيراستارمعروف که پدر گاوهاى نر دنيا است. توليد آيراستار از استاربوک اهميت استفاده از بهترين پدران ممتاز براى توليد نسل آينده گاوهاى نر را نشان مى دهد اين مسئله در خصوص آيراستار و پسرش رودولف نيز صادق است. رودولف نزديک به ۲۰۰ پسر را که بين سال‌هاى نود و شش تا نود و هشت متولد شدند را تحت آزمايش دارد اگر چه اکثر آن‌ها هنوز ثبت نشده‌اند اما والدين آنها بين سی و سه تا نود و دو کیلوگرم و به طور ميانگين شصت و سه کيلوگرم بازدهى پروتئين داشتند. مهمترين شاخصه اين گاورهاى نر جوان، داشتن مادران ممتاز در کانادا و آمريکا مى‌باشد. بر اساس تجربيات قبلى مى‌توان پيش‌بينى کرد که اين گاوها از سال دو هزار ویک به بعد ثبت ميشوند فرزندان انتخاب شده آنها حداقل پانزده تا بیست کيلوگرم پروتئين و ششصد پوند سوددهى طول عمر بالاتر از رودولف خواهند داشت. ارزش ژنتيکى براى بيان معيار و شاخص هاى گاو نر هر سال افزايش مى‌يابد به طرى که بالاترين معيار براى گاوهاى نر هلشتاين ممتار نزديک به یکصد براى پروتئين و دو هزار و سیصد براى سوددهى طول عمر مى باشد اگر انتخاب صحيح و هوشمندانه باشد با برنامه‌تلقيح مصنوعى در سطح مزرعه به طور قابل ملاحظه‌اى افزايش ژنتيکى در صفات اقتصادى مهم به وسيله افزايش وارياس ژنتيکى خواهيد داشت اگر چه پيشرفت ژنتيکى تحت تأثير افزايش تنوع ژنتيکى، کاهش فاصله نسل و دقت بالاى انتخاب است. شدت انتخاب بالا مهمترين عامل آن به شمار مى‌آيد. متوليان برنامه تلقيح مصنوعى بايد براى استفاده از حداکثر پتانسيل ژنتيکى پدرها، تلاش خود را انجام دهند و همزمان پرورش دهندگان نيز از پدران جوان ممناز در گله‌هاى خود براى پى بردن به هدف‌هاى پرورش استفاده کنند. منبع : http://damparvaranejavan.blogspot.com