واضح است که نرخ لقاح در تليسه هاى شيرى و گوشتى و گاوهاى غير شيرده گوشتى زيادتر از گاوهاى شيرده گوشتى و گاوهاى شيرده و غير شيرده شيرى است. ميزان از دست رفتن آبستنى در گاوهاى شيرده شيرى ممکن است از زمان لقاح تا پايان آبستنى به ۶۰ درصد برسد در آخرين مقاله ام زمان و ميزان از دست رفتن آبستنى را در گاوهاى شيرى و گوشتى مورد بررسى قرارداديم . واضح است که نرخ لقاح در تليسه هاى شيرى و گوشتى و گاوهاى غير شيرده گوشتى زيادتر از گاوهاى شيرده گوشتى و گاوهاى شيرده و غير شيرده شيرى است. ميزان از دست رفتن آبستنى در گاوهاى شيرده شيرى ممکن است از زمان لقاح تا پايان آبستنى به ۶۰ درصد برسد. عدم موفقيت در آبستنى ناشى از عدم لقاح يا ازدست رفتن آبستنى بعد از شکل گيرى جنينى است. در اين مقاله مى خواهيم برخى از عوامل شناخته شده موثر بر از دست رفتن آبستنى را در گاوها بررسى کنيم.   کيفيت فوليکول و تخمک غلظت کم پرو‍ژسترون در طول چرخه فحلى و پس از تلقيح مصنوعى ممکن است منجر به ايجاد فوليکول هاى دايمى در گاو شود. فوليکول هاى دايمى باعث ايجاد تخمک هايى مى شوند که بارورى کمى دارند و منجر به مرگ در مراحل اوليه نطفه گى و کمى بعد از آبستنى مى شوند. تخمک هايى که از فوليکول هاى با اندازه کوچک تر ايجاد مى شوند. در پاسخ به تزريق GnRH (در برنامه هاى تلقيح زمان بندى شده) منجر به کاهش نرخ گيرايى مى شوند. علاوه بر اين تغيير اندازه فوليکول هاى آزاد شده نيز ممکن است باعث کوتاه شدن چرخه هاى فحلى و کاهش نرخ آبستنى شود. نقش حياتى پرو‍ژسترون ترشح پروژسترون توسط جسم زرد براى ترشحات طبيعى رحم که باعث زنده نگه داشتن نطفه اوليه تا زمان برقرارى اتصال ضعيف بعد از روزهاى ۱۸ تا ۲۲ مى شود. ضرورى است گاوهايى که غلظت پروژسترون خون آنها کمتر از ميزان طبيعى است. در معرض خطر از دست رفتن آبستنى هستند. زمان بندى همه چيز است افزايش سه برابر غلظت پروژسترون پس از آزاد شدن تخمک و بعداز شروع فعاليت جسم زرد ممکن است رشد نطفه و توانايى آن در ترشح علايم آبستنى (اينترفرون - tau) را به خطر بيندازد. زمان بندى ضعيف در ايجاد اين علايم آبستنى ممکن است باعث کاهش نرخ گيرايى شود. دادن پروژسترون تکميلى در طول هفته اول بعد از تلقيح مصونى اثرات مثبتى روى رشد نطفه و بهبود نرخ گيرايى داشته است. تشخيص آبستنى هنگامى که رشد ترافکتودرم (جفت اوليه) و نطفه به هردليلى کاهش مى يابد. معمولاً جسم زرد چروکيده شده و نطفه از دست مى رود. - اگر نطفه نتواند هورمون هاى تحليل برنده جسم زرد را سرکوب کند،جسم زرد نابالغ شروع به چروکيدن مى کند و باعث از دست رفتن آبستنى مى شود. - اگرنطفه در حال رشد نتواند علايم لازم براى نگه دارى جسم زرد را ايجاد کند و يا جسم زرد نتواند به موادى که در حالت طبيعى عملکرد آن را کنترل مى کنند پاسخ دهد،جسم زرد تحليل مى رود. کاهش ترشح پروستاگلندين توسط رحم باعث پايدارى و بقاء آبستنى از طريق کاهش مرگ نطفه مى شود. نقش تنش گرمايى افزايش دما و رطوبت محيطى بقاء و کيفيت تخمک را به خطر مى اندازد . همچنين باعث کاهش نرخ لقاح و رشد اوليه نطفه مى شود. - نرخ آبستنى گاوهايى که قبل از تلقيح در معرض تنش گرمايى بوده اند،فقط به اندازه ۳۳ درصد گاوهايى است که تحت پوشش گرمايى قرار نداشته اند. - جنين هاى گاوهايى که در معرض تنش گرمايى نبوند،هنگامى که به گاوهاى ماده اى که در معرض تنش گرمايى بودند منتقل شدند،نرخ آبستنى زيادترى نسبت به گاوهايى که در معرض تنش گرمايى بودند و تلقيح مصنوعى شدند،داشتند. تلاش هايى براى کاهش تنش گرمايى در گاوهايى که قبل از شيردهى در جايگاه هاى بسته بودند،انجام شده است. استفاده از پنکه ،آب پاش و نيز آب سرد کافى و در دسترس در راهروهاى خروجى سالن شيردوشى و جايگاه هاى بسته ،بسيار موثر است. تلقيح مصنوعى زمان بندى شده يا اثرات چرخه فحلى آيا ازدست رفتن آبستنى در گاوهايى که براساس فحلى تلقيح مى شوند و گاوهايى که تلقيح مصنوعى آنها در زمان خاصى است تفاوت دارد؟ در يک مطالعه نشان داده شد که تلقيح مصنوعى زمان بندى شده باعث افزايش از دست رفتن آبستنى مى شود.با اين وجود نتيجه شش مطالعه ديگر نشان داد که ميزان از دست رفتن آبستنى در گاوهايى که با تشخيص فحلى تلقيح شدند. ۵/۱ درصد بالاتر بود. درصد از دست رفتن آبستنى در ۱۳۶۶ گاوى که براساس تشخيص فحلى تلقيح شده بودند،به طور متوسط ۷/۱۲ درصد و در ۷۵۶ گاوى که براساس برنامه زمان بندى شده تلقيح شده بودند ۲/۱۱ درصد بود. استفاده از تلقيح مصنوعى زمان بندى شده در گاوهايى که از نظر توليد مثلى قبل از تلقيح داراى علايم فحلى و يا فاقد علايم تشخيص داده شدند ،چگونه است؟ ميزان از دست رفتن آبستنى در ۱۲۴۵ گاو شيرى که قبل از تلقيح علايم چرخه فعلى را داشتند ۷/۱۵ درصد بود. اين ميزان در ۲۱۳ گاوشيرى فاقد علايم ۳/۲۶ درصد گزارش شد. اين مطالعه نشان مى دهد اگرگاوهاى فاقد علايم فحلى بعد از همزمان سازى فحلى و تلقيح براساس برنامه زمان بندى شده آبستن شوند،ميزان تلف شدن در انتهاى مرحله نطفه گى ،بين تشخيص هاى اول و دوم (انتهاى مرحله نطفه گى يا ابتداى مرحله جنينى ) زيادتر از گاوهاى داراى چرخه فحلى است. ساير عوامل … گاوهاى که وزن بدن خود را در طول ماه اول شيردهى يا بين روزهاى ۲۸ تا ۵۶ آبستنى از دست مى دهند،نرخ آبستنى آنها دو تا سه برابر کاهش مى يابد. شرايط متابوليکى گاوها همانند تغييرات در شرايط بدنى ، بر بقاء نطفه و جنين تاثير مى گذارد. براساس مطالعات مختلف شواهد کمى وجود دارد که نشان مى دهد توليد شير يک عامل خطرناک براى افزايش از دست رفتن آبستنى در گاوهاى شيرى است. مشکلات مربوط به زايش و انتقال که بر سلامت گاوها تاثير مى گذارد و محيط رحمى را به خطر مى اندازد براى بقاء جنينى مضر است. کنجاله تخم پنبه داراى گوسيپول است که براى سلول هاى پستانداران سمى است. افزايش غلظت گوسيپول خون،کيفيت و رشد نطفه و نرخ آبستنى را کاهش مى دهد. گاوهايى که جيره هاى غنى از گوسيپول دريافت مى کنند،ميزان تلف شدن جنينى زياد و نرخ گيرايى کمى دارند. افزايش بقاء نطفه…. استفاده از هورمون رشد گاوى در گاوها باعث افزايش نرخ لقاح،رشد و کيفيت نطفه مى شود. افزايش نرخ گيرايى نتيجه کاهش تلف شدن نطفه بين روزهاى ۳۱ و ۴۵ بود. تزريق ۳۳۰۰ واحد بين المللى گنادوتروپين جفت انسانى در روز پنجم پس از تلقيح مصنوعى باعث افزايش نرخ گيرايى در روزهاى ۲۸،۴۲،۹۰ مى شود ولى بر روى ميزان تلف شدن در مرحله انتهاى نطفه گى و مرحله جنينى بى تاثير است. تزريق گنادوترپين جفت انسانى باعث شکل گيرى بيشتر بافت لوتئال مى شود. در يک مطالعه ميزان تلف شدن جنينى در گاوهايى که از گنادوتروپين جفت انسانى استفاده کرده بودند نسبت به گاوهايى که فقط جسم زرد داشتند ،۸ برابر کاهش يافت . هنگامى که گاوها در روزهاى ۸ تا ۱۲ چرخه فحلى هستند و همزمان سازى فحلى آنها شروع ميشود،استفاده از برنامه هاى تلقيح مصنوعى زمان بندى شده باعث افزايش نرخ گيرايى مى شود. استفاده از مکمل هاى چربى به ميزان ۲ تا ۴ درصد جيره گاوهاى شيرى شيرده و گوشتى ،َتاثير مثبت روى توان انر‍ژى و شرايط توليد مثلى گاوها دارد. در برخى از مطالعات نشان داده شده که استفاده از منابع چربى غنى شده از اسيدهاى چرب امگا - ۳ ممکن است به دليل جلوگيرى از ساخت پروستانوئيدها که براى تشخيص مادرى آبستنى مفيد است،باعث افزايش بقاء جنين شود. استفاده از مکمل هاى چربى قبل از زايش باعث افزايش نرخ آبستنى بعد از زايش مى شود. استفاده از نمک هاى کلسيمى لينولئيک اسيد و منو اسيد ۱۸- c ترانس در مقايسه با نمک هاى کلسيمى روغن خرما باعث افزايش نرخ گيرايى در گاوهاى شيرده مى شود. اين افزايش ناشى از افزايش نرخ لقاح و کيفيت نطفه هاست. به نظر مى رسد گاوهاى شيرى شيرده به دليل نرخ لقاح ضعيف (۷۶ درصد) بقاء کم نطفه در اوايل آبستنى (۵۰ درصد) و تلف شدن نطفه و جنينى زياد (۶۰ درصد) ،حساسيت زيادترى به عدم موفقيت توليد مثلى دارند. تحقيقات زيادترى لازم است تا بتوان ايجاد آبستنى و بقاء آن را افزايش داد. تلقيح مصنوعى موفقى داشته باشيد. منبع : گروه فنى شرکت تعاونى کشاورزان و دامپروران صنعتى وحدت اصفهان (نشريه هوردز ديرى من)