دکتر سید فرشاد کاتب

مشاور علمی دامپزشکی شرکت سپاهان دانه پارسیان

مواد تغذیه ای معدنی یکی از کم توجه ترین اجزا در رژیم غذایی گاوهای شیری می باشند .  به نظر نویسنده مکملهای معدنی بعنوان یک ابزار مدیریتی ، ضروری می باشد که گاوداران باید نحوه و چگونگی استفاده از آنها را در گله هایشان یاد بگیرند و اینکه چگونه بوسیله استفاده از این مکمل ها میتوان از هزینه های بسیار گران و بدون توجیه اقتصادی ، جلوگیری کرد و از طرف دیگر چگونه باعث افزایش راندمان تولید و بهره وری در گله هایشان خواهد شد .

پس از رعایت موارد مذکور ، انجام یک مدیریت خوب در اجرای برنامه های آمیزشی گله و نیز جبران کمبودهای مواد معدنی ایجاد شده که ناشی از کمبود این مواد در خاک و یا دیگر فاکتورهای محیطی تاثیر گذار بر این مواد باشد احتمالاً مهمترین عوامل موثری هستند که ما درجهت نگهداری سلامت گله و بهبود تولیدمثل به آن احتیاج داریم .

اگر ما بعنوان یک تولیدکننده گاوهای شیری ، نقش تغذیه ای مواد معدنی را ندانیم ، بهتر است از مشاورین علمی که برای کمپانی های بزرگ مواد معدنی کار می کنند و یا از یک مدیر نگهداری غذا که ممکن است حتی خودش گاوی نداشته باشد و یا از یک دامپزشکی که در فارم ، به عنوان کلینسین می باشد ، جهت بر طرف کردن مسائل و مشکلات تغذیه فارم استفاده کنیم .

در هر حال ، اغلب اوقات ، از میزان مناسبی مواد تغذیه ای معدنی در جیره گاوها استفاده نمی کنیم که این امر سلامتی دامها را به مخاطره می اندازد و مشکلاتی از قبیل ورم پستان ، آبله گاوی ، آلودگی های قارچی ، آلودگی های انگلی ، لنگش ، اسهال های عفونی ، جفت ماندگی ، بیماری چشم صورتی و بسیاری مشکلات دیگر را  ایجاد می کند .

 

لغت مواد مغذی و معدنی به معنی قابلیت فراهمی زیستی برای حیوان می باشد اما با رعایت مقدار توازن و با بالانس آنها در جیره ، اگر مواد معدنی به میزان مناسب به حیوان داده شوند منجر به نگه داشتن حیوان در حالت سلامت از یک طرف و از طرف دیگر منجر به افزایش میزان باروری خواهد شد .

یک بالانس مناسب از مکمل های معدنی میتواند اغلب بطور حیاتی منجر به حفظ سلامتی و جلوگیری از اسهال های کلی باسیلوزی در گوساله ها و نیز جلوگیری از اسهال ها در حیوانات بالغ شود .

ریزش زمستانه پوشش مویی و رشد مجدد آن در بهار بسیار مهم می باشد و ارتباط خیلی نزدیکی با توانایی تولید مثل و سلامت حیوان دارد .  هر دو موضوع گفته شده در بالا تحت تاثیر مکمل های معدنی و بالانس آنها در جیره غذایی می باشند .

احتمالاً گاو های شیری بیشتر از گاوهای گوشتی از کمبود های مواد معدنی رنج می برند زیرا فشار زیادی را به خاطر تولید و ترشح شیر زیاد متحمل می شوند .

اغلب گاوهای شیری در محیط های یکنواخت زندگی می کنند در مشاهدات نویسنده ثابت شده که در اغلب این قسمتها پاسخ های ضعیفی از ایمنی در نتیجه عدم بالانس مواد معدنی ایجاد میشود که منجر به کاهش میزان آبستنی ، میزان بالای ورم پستان و افزایش سلولهای سوماتیک شیر (s.c.c) خواهد شد .

برای پی بردن به توانایی های یک گاو در میزان انتخاب غذایش ، آنرا در یک بستر یا محلی که نتواند بطور آزادانه حرکت کند ، نگهداری می کنیم بطوریکه سموم در بیرون از بدن دام و محیط وجود نداشته باشد و سپس آنرا به مکان دیگر انتقال داده ، بطوری که بتواند از همه مواد تغذیه ای استفاده کند .

در هر دو حالت یک دانشمند علم بیولوژی با چشم ها و نگاههای بسیار ظریف و هنرمندانه باید هرگونه علائمی مربوط به کمبود       مواد معدنی یا هرگونه مواد غذایی دیگر که از نظر مدیریتی ایجاد میشود را متوجه شود و این امر منوط به حفظ سلامت حیوان        می باشد .

در طول دهه میانی ۱۹۷۰ تعداد زیادی از گوساله های جوان به خاطر اسهال های کلی باسیلوزی  دچار آسیب و بعضاً مرگ و میر شدند .

من باید متوجه می شدم که چطور در آینده می توان از این مسئله پیشگیری کرد . من اهمیت نقطه بحرانی در بالانس مواد معدنی موجود در رژیم غذایی گاوها و نقشی را که این مواد در سلامتی گاو ها و گوساله هایشان ایجاد می کنند را متوجه شدم و من توانستم کاهش وزن و مشکلات دیگر گله را بر طرف کنم .

من این تحقیق را برای یافتن پاسخ ها آغاز کردم و در این راستا از تمام مواد معدنی تغذیه ای استفاده نمودم .

من عملکرد و نقش مواد معدنی ضروری را متوجه شدم و میزانی را که هر کدام از این مواد برای سلامتی دام ایجاد میشود را بدست آوردم .

من لیست بسیار زیادی از کیسه های مختلف مواد معدنی را مطالعه کردم و روشهای تبدیل درصد به میلی گرم در اونس را بدست آوردم . این واحدها را برای تبدیل و اندازه گیری مواد معدنی و بکارگیری آنها در جیره مهم می باشند .

در اینجا هدف من این بوده است که در شناخت و ارزیابی و مسائل مربوط به مواد معدنی و میزان ضروری آنها که جهت ارتقا و حفظ سلامتی گاوها سهیم می باشد نقش داشته باشم و به شما کمک کنم .

بسیاری از این مواد معدنی ، در واقع فلزات غیر آلی هستند که بعنوان ریز مغذی نامیده می شوند زیرا آنها فقط به میزان بسیار کم مورد نیاز می باشند ، علیرغم وسعت عمل فراوان و نقش مهمی که در عملکرد غدد درون ریز دستگاه گوارش ، دستگاه تولید مثل ، سیستم ایمنی و دیگر اجزاء  بیولوژیکی و عملکرد مناسب حیوانات دارند . وقتی که شما به برچسب های کیسه های مکمل های معدنی نگاه می کنید متوجه خواهید شد که میزان کلسیم و فسفر بصورت یک نسبت داده شده است نسبت های رایج ۵/۱ به ۱ و یا ۲ به ۱ حتی بعضاً یک به یک بصورت کسری از کلسیم به فسفر می باشد .

اختلافات زیادی در میزان استفاده از این دو عنصر در زمان ساخت مکمل های معدنی وجود دارد و حتی در برخی نواحی که فسفر خاک به میزان زیاد می باشد می توان به میزان خیلی کم و یا اصلا درمکمل استفاده نکرد .

گاوها احتیاج به نمک دارند و بطور طبیعی میزان مصرف آن برای هر راس در حدود دو اونس می باشد اضافه کردن نمک به مکمل های معدنی یک روش رایج جهت کنترل یا محدود کردن مصرف بیش از حد این ماده در جیره می باشد برخی مردم مکمل های معدنی و نمک را بصورت جداگانه خریداری نموده و سپس هر دو را به نسبت مساوی با هم مخلوط می کنند این مخلوط ارزش بسیار کمی برای حیوانات دارد .  در یک نمونه کیسه ۵۰ کیلوگرم از مکمل های معدنی . به میزان ۴-۲ اونس در روز به ازاء هر راس دام استفاده می شود . این میزان مصرف مقادیر ویژه ای از مواد معدنی مختلف را تامین می کند و بر اساس میزان سفارش شده میتواند پاسخ های مورد انتظار را ایجاد کند افزودن نمک اضافی به آن مصرف روزانه خوراک را کاهش می دهد و مکمل را رقیق کرده و بنابر این منجر به کاهش اثرپذیری و سودمندی مکمل مذکور برای گاوهای شما خواهد شد ( هم شیری و هم گوشتی و هم گوساله ها )

PH آب مصرفی حیوانات نیز مهم می باشد و اگر خیلی کم یا زیاد باشد اثرات نامطلوب دارد . میزان مناسب PH   آب بین ۲/۷-۳/۶ می باشد . یک روش ساده جهت کنترل PH  آب مصرفی استفاده از کاغذ تورنسل می باشد . اگر PH آب بالا باشد یا آهن بالایی دارا باشد و یا سدیم و دیگر مواد معدنی آن بالا باشد ممکن است به همین دلایل گاوها آن میزان آبی که جهت جلوگیری از کم آبی بدنشان را لازم است ، ننوشند .

اثر شیمیائی آبی که دارای آهن بالا می باشد ، بر روی مس است ، زیرا آهن با مس ترکیب شده و آنرا بصورت غیر قابل دسترس می سازد که این کمبودها  اغلب مشکلات سلامتی زیستی را برای حیوان ایجاد می کنند .

در حالت ایده آل گاوها از مصرف علوفه های خشبی میزان مناسبی از مواد معدنی را جهت همه احتیاجاتشان بدست می آورند اما به دلایل مختلف مثل دلایل محیطی ( و حتی محیط داخل رحم ) ژنتیک و مدیریت ، گاو های ما میزان مناسبی از مواد معدنی که جهت حفظ سلامتی و نگهداری حیوان در حالت آبستنی با درصد بالا و … باشد ، را بدست نمی آورند و بنابر این باید بطور اصولی ، مکملهای معدنی به جیره اضافه شوند .

علوفه های سبز تازه و غلاتی که در یک خاک غنی شده و بارور ، رشد می کنند ، بسیاری از مواد معدنی ضروری را دارا می باشند و بنابر این احتیاج به اضافه کردن برخی مکمل های معدنی که آنها از این طریق بدست می آورند نمی باشد که البته این موضوع در زمان تغییر وضعیت چراگاهها یا تغییر در کیفیت علوفه ها ، تغییر می یابد .

تحقیق مذکور میزان احتیاجات مواد معدنی برای گاوها را تعیین کرده و همراه با اطلاعاتی مربوط به مواد معدنی و میزان مصرف آنها می باشندکه یک گاو جهت حفظ سلامتی و تولید مثل … در هر روز به آن نیاز دارد را تعیین کرده است .

مقادیر ذیل جهت یک فرمول ویژه ای که بطور صحیح بتوان احتیاجات حیوانات را محاسبه کرد ، منجر نمی شوند زیرا شرایط در هر فارمی و در هر محیطی متفاوت است .

اطلاعات ذیل بعنوان یک راهنما نقش مواد معدنی موثر در سلامتی گله شما را به شما می شناساند .

توجه شود برخی مواد معدنی اثرات متقابل بر روی یکدیگر دارند . حیوانات علائم کمبودهای مواد معدنی و نیز مسمومیت های با مواد معدنی را نشان میدهند و اغلب اوقات علائم کلینیکی مشابه می باشد . زمانیکه شما علائم مربوط به کمبود یا مسمومیت با مواد معدنی و اثرات متقابل آنها را بدانید ، شما خواهید توانست ، مواد معدنی را در جیره تان به نحوی تنظیم کنید که باعث افزایش سطح سلامتی و تولید مثل گله شود .

کلسیم  : علائم کمبود شامل :

گیجی، بی حالی ، لرزش عضلانی در یک چهارم خلفی بدن ، ضعف در پاها ، و در صورت طولانی شدن مدت زمان کمبود ، شکستگی یا نازک شدن استخوانها .

در مواقع تحت کلینیکی هایپوکلسیمی در گوساله ی تازه متولد شده اتفاق می افتد و ممکن است باعث جفت ماندگی نیز بشود .

تب شیر یکی از عمده ترین مشکلاتی است که در صنعت پرورش گاوهای شیری در اثر کمبود کلسیم رخ میدهد .

مسمومیت با کلسیم  :

امکان ترد و شکننده شدن استخوان های بلند و پهن (استئوپتروز ) ا ، خشک شدن مفاصل ستون مهره ها ، تورم تحلیل برنده استخوانی استحاله ای در مفصل می باشد امکان دارد قابلیت هضم چربی کاهش یابد و نیز امکان دارد رسوب کلسیم در ماهیچه های اسکلتی و قلبی ایجاد شود .

میزان احتیاجات کلسیم از مواد غذایی بین ۸۵۰۰ تا ۷۵۰۰ میلی گرم در روز است که این میزان در حدود ۱۲% مواد معدنی مصرفی می باشد و این میزان در حدود ۳۴۰۸ میلی گرم در هر اونس است .

فسفر :علائم کمبود آن  :

باعث کاهش مصرف خوراک و کاهش شیر دهی ، کم تحرکی ، بی حالی ، و کاهش میزان رشد ، آسیب به تولید مثل از طریق ایجاد فحلی های خاموش و کاهش باروری ، ناهنجاریهای استخوانی و اسکلتی و در برخی موارد منجر به افزایش موارد متریت و کاهش پاسخ های ایمنی میشود . علائم کمبود به نظر میرسد همراه با کمبود کبالت باشد .

در موارد شدید کمبود فسفر سبب گنده خواری ( جویدن چوب یا دیگر مواد غیر طبیعی و غیر قابل جذب ) می شود . کمبود فسفر خیلی سریعتر از کمبود کلسیم ، عملکرد حیوان را دچار اختلال و مشکل می کند .

مسمومیت با فسفر :

افزایش میزان فسفر در جیره غذایی با کلسیم نیز ارتباط دارد و باعث ضعف استخوانی ، سندرم گاو زمینگیر و سنگهای ادراری   می شود

مس:  علائم کمبود و اثرات آن :

ضعف پوشش یا کم رنگ شدن پوشش مویی ، کاهش میزان رشد و اگر همراه با افزایش مولیبدن باشد منجر به اسهال میشود از دیگر علائم کمبود مس ، مرگ ناگهانی همراه یا بدون علائم ابتدایی در صورتیکه میزان مس خالص یا آهن در جیره مصرفی افزایش یابدمرگ ناگهانی همراه یا بدون علایم ابتدایی مشاهده می شود  .  از علائم دیگر کمبود مس کاهش میزان باروری در گاو های شیری و کاهش کیفیت اسپرم در گاوهای نر ، جفت ماندگی ، افزایش وقوع زخم شیردان ، ناتوانی در بلع ، عدم تعادل ، به سختی راه رفتن ، بیرون زدگی چشم ، تلوتلو خوردن و زمینگیری در گوساله های جوان و تازه به دنیا آمده - رشد نامتناسب استخوان - پاشنه های ترک خورده - آبسه های کف پا ، گندیدگی سم  ،آسیب به بافت شاخی سم و نقص در کراتین سازی و ظهور آن بصورت ایجاد موهای خشن ، بیماریهایی دستگاه قلبی عروقی و کاهش سیستم ایمنی می باشد . گاوها در برخی موارد علیرغم افزایش یا کمبود میزان مس ، ممکن است هیچگونه علائم کلینیکی از کاهش یا مسمومیت با مس را نشان ندهند .

کاهش فعالیت آنزیم اریتروسیت سوپر اکسیداز دیسموتاز که با سرعت کمتری نسبت به سطح مس سرم در خون قابل رهگیری و اندازه گیری می باشد .

 

 

علائم مسمومیت با مس:  

بی حالی ، بی اشتهایی ، زمینگیری های مکرر ، ناراحتی های گوارشی ، زردی و کاهش تولید شیر ، ناهنجاریهای خونی ، وجود خون در ادرار ( همو گلوبین اوریا ) و هموگلوبینمی می شود .

 در صورت افزایش مس قابل تحمل ممکن است مقدرای از آن به صورت اکسید شده در داخل شیر وارد شود و منجر به کاهش سولفور قابل دسترس جهت فلورشکسته شده و این امر منجر به کاهش تولید نیز خواهد شد .

جذب مس از مواد غذایی در حیوانات بالغ کاهش می یابد و از ۹۰% در زمان تولد به حدود کمتر از ۱۰% در ۵۰ روزگی خواهد رسید . احتیاجات مس از رژیم غذایی در حدود ۱۵۰ تا ۲۵۰ میلی گرم در روز می باشد .

میزان کسب مس از مواد معدنی ppm ۲۵۰۰ باشد که این میزان برابر ۷۱ میلی گرم در هر اونس می باشد .

سلنیوم :علائم کمبود آن :  

در حالت شدید منجر به بیماری ماهیچه سفید و اسهال ، سفتی و خشکی ماهیچه ها ، مرگ ناگهانی بخاطر نقص در دستگاه قلبی همراه یا بدون علائم قبلی می باشد . گهگاه زمینگیری خصوصاً متعاقب زایمان با علائمی شبیه به سندرم تب شیر ایجاد میشود .

 در حالت متوسط : منجر به جفت ماندگی ، سقط ، ضعف ، گوساله های مرده به دنیا آمده و یا گوساله هایی که پس از تولد مرده اند که اغلب بخاطر ناتوانی در ایستادن یا ناتوانی در شیر خوردن می باشد . از علائم دیگر کاهش باروری ، ایجاد کیست های تخمدانی ، متریت ، کاهش گیرایی تلقیح مکرر، حساس و نا آرام شدن ، ایجاد دوره های فحلی خاموش یا فحلی ضعیف و باروری ضعیف ، کاهش میزان رشد ، کاهش پاسخ های ایمنی که منجر به پنومونی ، اسهال ، گندیدگی سم و ورم پستان خواهد شد .

علائم مسومیت با se :

در حالت حاد باعث سستی، بی اشتهایی ، سختی در تنفس و مرگ ، آلکالوز ، تلوتلو خوردن همراه با کوری ، از دست دادن موهای قاعده دم؛ شکاف یا تغییر شکل بافت شاخی سم و ایجاد لنگش می شود . تحقیقات اخیر نشان میدهد که تلوتلو خوردن همراه با کوری ممکن است به خاطر مسمومیت با سلنیوم ایجاد نشود .

مسمومیت با سلنیوم در اثر مصرف برخی گیاهان مثل گونه ای از گَوَن ایجاد می شود و یا ممکن است به خاطر مصرف سلنیوم بالا نباشد ولی سموم آلی که در همان گیاهان موجود می باشد ، مسمومیت با se  را ایجاد کنند .

احتیاجات رژیم غذایی ازse   برای گاو های شیری در حدود ۶-۴ میلی گرم در روز است . فقط سه میلی گرم در روز مصرف se (سلنیوم) امکان ایجاد علائم کمبود را فراهم میسازد .

دریافت se از مصرف مواد معدنی در روز حدود ppm ۲۶ می باشد که این میزان در حدود ۷۳/۰ میلی گرم در هر اونس می باشد .

 ید:علائم کمبود :

نقص در تولید مثل ، عدم بروز فحلی ، مرده زایی ، سقط ، افزایش طول دوره آبستنی تا ۹ روز ، فقدان مو یا تولد گوساله های ضعیف ، جفت ماندگی ، گواتر ، کاهش میزان شیر ، بیماریهای تنفسی ، ورم پستان و بیماری قارچی اکتینومایکوز که اینها بوسیله مصرف ماده اتیلن دی آمین دی هایدرو ید اید (EDDI)یا ید آلی درمان و پیشگیری می شوند .

علائم مسمومیت حاد با ید :

قطع اشتها ، افزایش ترشح بزاق ، افزایش دما ، عطسه ، ترشحات و ریزش از بینی و چشمها ،  برونکو پنومونی و سقط از علائم آن می باشند . ضمناً حیوانات ماده اتیلن دی آمین دی هایدرو ید اید ( EDDI ) را نمی توانند متابولیزه کنند و آنرا دفع می کنند .

میزان احتیاجات غذایی ید از ۲۸-۲۵ میلی گرم به ازاء هر گاو در روز می باشد کسب ید از مصرف مواد معدنی ۵-۳ میلی گرم در هر اونس می باشد . برخی از مواد معدنی ساختگی حاوی ید ، دارای مقدار بیشتری از این ماده می باشند و به همین دلیل با واحد PPM انداره گیری و معرفی خواهند شد .

روی: علائم کمبودآن :

علائم کمبود روی بصورت کلینیکی در گوساله ها رخ می دهد در حالیکه علائم تحت کلینیکی کمبود روی بیشتر در بالغین دیده میشود . از علایم دیگر ضعیف شدن قسمت شاخی سم همراه با افزایش حساسیت به ابتلاء در ماتیت بین انگشتی یا گندیدگی سم . کاهش میزان گیرایی آبستنی و در حالت بسیار حاد منجر به اشکال در بلوغ اسپرماتوئیدها . کاهش مصرف خوراک و کاهش رشد ، بی حالی شدید ، کاهش پاسخ ایمنی و افزایش بافت شاخی پوست (پاراکراتوز ) می باشد .

روی بعنوان یک عنصر مهم و ضروری برای رشد طبیعی پشم و نیز سنتز کلاژن در استخوانها کاربرد دارد .

مسمومیت با روی :

اصولاً مسمومیت با روی در گاوان بالغ رایج نمی باشد . وجود ۲% روی در رژیم غذایی گاوهای شیری منجر به تلف شدن دام خواهد شد . در صورت وجود PPM۸-۶ روی موجود در آب مصرفی ، ممکن است اثرات بدی در گاو ایجاد می کند .         مقدار PPM ۱۶۰۰ روی در رژیم غذایی مصرفی منجر به التهاب پانکراس خواهد شد . میزان PPM ۵۰۰ روی در شیرهای جایگزین شونده یا میزان ۲ - ۵/۱ گرم روی در روز به ازاء هر راس دام برای مدت سی روز برای گوساله های غیر نشخواری ، مسمومیت ایجاد می کند .

مصرف بالای روی با متابولیسم کلسیم ارتباط دارد . ۱۲۰ میلی گرم روی ( اکسیده ) در مقیاس کیلو گرم وزن بدن برای مدت سه روز متوالی میتواند منجر به کاهش کلسیم خون ( هایپوکلسمی ) شود .

علائم مسمومیت با روی :

گوساله های جوان حساس تر از بالغین می باشند . علائم شامل :  نعره زدن ، سرو صدای زیاد کردن ، افزایش مصرف شیرهای جایگزین شونده ، اسهال ، پر اداراری همراه با پیکا و سپس کاهش اشتها ، ادم زیرفکی و لاغری مفرط می باشند .

ممکن است علائمی چون پنومونی ، علائم چشمی ، نفخ و اریتمای قلبی ، قطع حرکات انقباضی و انبساطی دستگاه گوارش( تونیک کلونیک ) ، یک سری حرکات دوره هماهنگ و غیر اختیاری هر دو کره چشم در جهات عمودی افقی و چرخشی (نیستاگموس) و فقدان احساس ایجاد شوند .

افزایش وقوع آرتریت و تب شیر ممکن است در حیوانات بالغ اتفاق بیفتد .

احتیاج غذایی روی برای گاوهای شیری حدود ۱۶۰۰-۱۲۰۰ میلی گرم در روز می باشد . کسب روی از طریق مواد معدنی که با غلظت PPM ۳۰۰۰ باشند حاوی ۲۲/۸۵  میلی گرم روی در هر اونس می باشد

کسب مواد معدنی با حدود ۹/۱ % روی ، شامل ۶/۵۳۹ میلی گرم روی در هر اونس خواهد بود .

منگنز: علائم کمبود آن :

 منجر به فحلی خاموش ، کاهش درصد باروری ، سقط ، کاهش وزن گوساله های تازه متولد شده ، افزایش درصد ماده زایی آسیب اسکلتی و فلج حرکتی می شود .

علائم مسمومیت با منگنز :

همراه با کاهش اشتها و کاهش رشد می باشد . ممکن است کم خونی ، ناراحتی های گوارشی ، سقط و کیست های تخمدانی در افزایش میزان مصرف منگنز ایجاد شود .

منگنز در صفرا به میزان حدود ۷/۱۲ میکرومول بر کیلو گرم وزن کبد ، ترشح می شود .

احتیاجات غذایی منگنز در حدود ۱۲۰۰ میلی گرم به ازاء هر راس گاو در روز می باشد . اکتساب مواد معدنی که شامل ۲۵۰۰ پی پی ام این ماده باشند در حدود ۰۲/۷۱ میلی گرم منگنز در هر اونس را دارا می باشد .

منیزیم : علایم کمبود آن :

منجر به افزایش تحریک پذیری ، لرزش ، کف در دهان ، افزایش مدت زمان بیهوشی ، کزاز ، عدم تعادل ، تشنج و مرگ که اغلب مرگ ناگهانی بدون علائم قبلی اتفاق می افتد .

 علائم تحت کلینیکی کمبود منیزیم ، ممکن است مصرف غذا را کاهش دهد و در صورت ادامه این کمبود ، میزان شیر دهی و عملکرد قلب تاثیر منفی  می گذارد .

منیزیم بر روی عملکرد ویتامین D نقش دارد و در حقیقت در موارد استرس که منجر به کاهش منیزیم خون می شود ، میزان حرکت کلسیم به داخل خون کاهش یافته و این مسئله در گاوهای شیری غیر آبستن و چه گاوهای تازه زا و یا در حال زایش دیده میشود .

مسمومیت با منیزیم :

افزایش میزان منیزیم مصرفی منجر به کاهش مصرف خوراک می شود و نیز باعث تاخیر در رشد ، ایجاد اسهال و لاغری مفرط می شودBUN  و کراتینین سرم به میزان زیادی بالا رفته و در عوض میزان کلسیم سرم کاهش می یابد .

میزان احتیاجات منیزیم از مواد غذایی برای گاوهای شیری از ۵۰۰۰ تا ۱۰.۰۰۰ میلی گرم به ازائ هر راس در روز می باشد .

 اکتساب مواد معدنی که شامل ۵% منیزیم باشد شامل ۱۴۲۰ میلی گرم منیزیم در هر اونس می باشد