دریافت قیمتها در تلگرام

سروش

فائو یا سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد

بورس جهانی شیکاگو

بورس جهانی شیکاگو

پرند فید

جوجه کشی  طیور بهشت

حدیث

جوجه فلکس

پروماک

مرغک

طیوران ابزار

افرند توسکا

سیانس

بیکداچمن

آگهی

دانلود آهنگ

 جلسه مشورت فنی WHO ، FAO و OIE در جهت کنترل آنفلوآنزای طیور
 

جلسه مشورت فنی WHO ، FAO و OIE در جهت کنترل آنفلوآنزای طیور

 

نتیجه های بدست آمده و پیشنهادات :

1 . بر اساس تحقیقات صورت گرفته ، همه گیری اخیر تحول یافته است . بر این اساس پیش بینی میشود که ، پراکندگی جغرافیایی و میزان بروز گسترش یابد .

2 . در این مورد ، یک مطالعه کافی بر روی همه گیر شناسی فوق مورد نیاز است .

3 . شیوع این بیماری براحتی تحت کنترل در نمی آید و بنابراین نیاز به یک عملکرد فوری میباشد .

4 . بدون دست یابی و تحقق مناسب روشهای کنترل بیماری ، احتمال همه گیر شدن این بیماری وجود خواهد داشت و در برخی از مناطق نیز ، احتمال ماندگاری بیماری در دراز مدت وجود خواهد داشت و در نتیجه ، بیماری در جمعیت طیور اهلی بصورت آندمیک در خواهد آمد .

5 . تا زمانی که این بیماری در سیستمهای تولیدی وجود دارد ، تهدید آن بر علیه سلامتی انسانها نیز وجود خواهد داشت .

 

منشاء بحالت همه گیر درآمدن بیماری :

6 . منبع اولیه بیماری تاکنون مشخص نشده است ، اما بر روی فرضیه های موجود کار خواهد شد . تحقیق در این زمینه شامل مطالعه در مورد احتمال ورود بیماری از طریق پرندگان وحشی و یا اهلی ، عواقب و پیامدهای قصور و ناتوانی در مراقبتها و نظارتها و همچنین اخطار بموقع و کنترل حرکت بیماری میان پرندگان اهلی میباشد .

7 . عدم اخطار بموقع شیوع بیماری به صاحبنظران ، OIE و سایر سازمانهای بین المللی سبب افزایش میزان مشکلات موجود خواهد شد .

 

استراتژیهایی در جهت کنترل و ریشه کنی این بیماری :

1 . توجه به بیماری ، شناسایی بموقع این بیماری و متعاقب آن اطلاع رسانی سریع از جمله فعالیتهایی میباشند که در برنامه ریشه کنی این بیماری بر آنها تاکید فراوانی شده است . امنیت زیستی ، بخشی ضروری در کنترل آنفلوآنزای طیور میباشد که بعلت اهمیت ویژه آن بایستی در برنامه های محاسباتی گنجانده شود . همچنین همکاری فعالان بخش طیور با سازمانهای جهانی سبب تحقق نظارتهای این سازمانها بوسیله خدمات دامپزشکی مشود .

2 . ریشه کنی برنامه ایی است که برای کنترل شیوع HPAI ترجیح داده میشود . این برنامه بایستی در تمامی گله ها اجرا شود . این برنامه بالاترین تاثیر را در کنترل محدود شیوع HPAI و همچنین درگیر کردن مجدد نواحی به این بیماری داشته است . اجرا و تحقق این برنامه ، مستلزم توزیع و پخش کافی و بموقع بودجه های جبران خسارت میباشد . هیچ توجیه منطقی در جهت ریشه کنی سیستماتیک حیات وحش در جهت ریشه کنی HPAI وجود ندارد .

3 . بایستی توجه شود که ممکن است کشتارهای بسیار زیاد در برخی شرایط مطلوب و معقول نباشد و واکسیناسیون یک انتخاب مناسب باشد . دلایل منطقی که واکسیناسیون را پیشنهاد میکنند عبارتند از :

ü      کاهش آسیب پذیری در برابر بیماری .

ü      کاهش احتمال انتشار بیماری .

بنابراین واکسن ، ابزار مناسبی در جهت کاهش میزان بروز موارد جدید و همچنین جلوگیری از بازیافت ویروس در محیط میباشد و میتوان این ابزار را جهت کاهش پتانسیل احتمال انتقال بیماری به انسان مورد استفاده قرار داد .

4 . واکسیناسیون ابزاری است در جهت افزایش امنیت زیستی . این ابزار بایستی با ( نظارت ) در تعامل کامل باشد . علت این تعامل ، شناسایی فوری و بی درنگ هرگونه تغییر در خصوصیات ویروس ( تغییرات آنتی ژنیک ) . این تعامل بایستی با محصولات مناسب تولیدی و کنترل کیفیت عملی شود . این نظارتها در جهت تطابق محصولات با استانداردهای جهانی ( رجوع شود به راهنمای استانداردهای OIE ) صورت میگیرد .

5 . واکسیناسیون همچنین میتواند بعنوان ابزاری در جهت حمایت از ریشه کنی و یا کنترل بیماری و همچنین کاهش بازیافت ویروس در محیط مورد استفاده قرار بگیرد . کنترل این بیماری توسط واکسیناسیون ، ممکن است که مقدمه ایی بر ریشه کنی باشد .

مدیریت مناسب واکسیناسیون و مبارزه تحت نظارت سازمانهای دامپزشکی ، هم با روند صنعت جهانی و هم با توصیه های OIE تطابق دارد . واکسیناسیون در جهت ریشه کنی این بیماری ممکن است اختصاصی باشد . ترکیب ، توالی ، اندازه و مقیاس و همچنین تفاوت میان سیستم محصولات و مرحله کنترل برنامه ممکن است که در نواحی مختلف متفاوت باشند . واکسیناسیون بایستی بصورت استراتژیک ، همراه با مراقبتهای لازم و همچنین با شناسایی گروه های هدف ، ناحیه و با مجوزهای جهانی صورت بگیرند .

6 . نیازهای اضطراری به واکسن بایستی سریعا مرتفع شود و تولیدکنندگان واکسن بایستی ، توانایی خدمات رسانی سریع را داشته باشند . این تولید کنندگان بایستی مورد ارزیابیهای لازم قرار بگیرند .

7 . تفاوتهای بیماری در حیوانات واکسن زده شده ( DIVA ) نگرشی است که در خلال آزمایشهای تشخیصی مناسب و/ یا با استفاده از پرندگان پیشنهاد شده است . تنها واکسنهای غیر فعال هترولوگوس و یا همولوگوس نامزدهای اسفاده های فوری هستند .

 

سلامت انسانی و امنیت غذایی :    

1 . کوشش فوری و توجه و تاکید بر پیشگیری از بیمار شدن انسانها برای افرادی که در ارتباط مستقیم با طیور هستند . این توجه شامل افرادی که در نواحی آلوده قرار دارند نیز میشود .

2 . تمرین توانایی استفاده صحیح از PPE بایستی برای حفاظت افراد مشغول بکار در نواحی مشکوک و یا آلوده بایستی بکار برده شود . همچنین بایستی با توجه به پیشنهادات WHO سلامتی افراد بی حفاظ مورد توجه قرار بگیرد .

3 . گله های آلوده طیور بایستی با روشهایی که از نظر محیطی مناسب باشند منهدم گشته و به هیچ عنوان برای مصارف تغذیه ایی انسانها و یا حیوانات بکار برده نشود .

4 . محصولات و تولیدات طیور و همچنین تخم مرغهای تولیدی مناطقی که شیوع H5N1 در آنها گزارش شده است ، بعلت بخطر انداختن سلامت عمومی بایستی بدقت تحت بررسی قرار بگیرند . آموزشاتی نیز در جهت سنجش اقدامات احتیاط آمیز عمومی درباره حمل و نقل ، شستشوی دستها ، جلوگیری از انتقال آلودگی و همچنین ، طبخ محصولات مرتبط با طیور میتواند برگزار شود .

5 . تمامی کشورهای آلوده شده به H5N1 بایستی در مواقع لزوم ، تعداد کافی از نمونه های جداشده از حیوانات را به آزمایشگاه های تائید شده توسط FAO و OIE ارسال نمایند . این کشورها همچنین در صورت لزوم بایستی نمونه هایی جداشده از انسانها را به سیستم نظارت WHO ارسال کنند .

6 . در جهت کاهش خطر این بیماری ، کشتار طیور بایستی با واکسیناسیونها و مراقبتهای لازم صورت بگیرد .

 

مرمت و بازسازی مناطق :   

1 . الگوهایی برای نظارت بر فروش محصولات طیور توسط سازمانهای مربوطه تهیه شود .

2 . لازمه ترمیم فرصت صادرات ، خدمات مناسب دامپزشکی و سایر سازمانهای مربوطه میباشد .

3 . مناطق بایستی به بازیابی مناسب میزان فروش کمک کنند .

4 . احیاء مزارع پرورش طیور ، نیازمند نظارت و تجدید نظر بر تولید نواحی مورد نظر است .

5 . در جهت بازسازی و مرمت مناطق ، تجدید سازمان بخش تولید یک نیاز است .

 

این نشست پیشنهاد میدهد که :  

1 . در خلال کنترل و تجدید ساختار برنامه ها ، سلامتی حیوانات ، انسانها و موجودات زنده بایستی مورد توجه قرار بگیرند .

2 . آموزش عمومی ، تحصیلات دامپزشکی و ظرفیتهای منطقه ایی و جهانی بخش مهمی از گسترش نظارتهای بلند مدت و کنترل بر HPAI و سایر بیماریها میباشند .

3 . برنامه های کنترل این بیماری بایستی بسرعت گسترش یافته و بر آنها نظارت شود .

4 . در هر کشور بایستی یک مرکز هماهنگ سازی تاسیس گردد . بعنوان مثال یک گروه ضربت برای مبارزه با بیماری احداث شود . کار این مرکز میتواند ، گرفتن گزارشات آلودگیها و بحث و نظارت و مراقبت بر کنترل اطلاعات باشد .

5 . سنجیدن در جهت ریشه کنی ، ارتقای امنیت زیستی ، واکسیناسیون و نظارت ابزارهایی در جهت کنترل و ریشه کنی بیماری در طیور میباشد .

6 . نیاز به افزایش نظارت و اخبار بموقع توسط سازمانهای دامپزشکی در سطح ناحیه ملی و بین المللی احساس میشود .

7 . هماهنگ سازی های بین المللی وسیع و گسترده در جهت کنترل ویروس آنفلوآنزا و حفظ سلامتی انسانها و حیوانات صورت بگیرد .

8 . حمایتهای بیشتری بایستی در جهت اجرای برنامه های تکنیکی صورت بگیرد .

9 . برگزاری نشستی فوری و منطقه ایی در منطقه آسیا در جهت حمایت و تحقق این پیشنهادات . همچنین برگزاری نشستی با FAO ، WHO و OIE در جهت تنظیم برنامه هایی برای پیشگیری و ریشه کنی این بیماری .

10 . برگزاری تحقیقات موثر با مشارکت بین المللی در جهت کنترل انتقال این بیماری به انسانها و حیوانات . این آزمایشها میتوانند در باب موضوعات فوق باشند :

ü      تهیه واکسن موثر این بیماری .

ü      آزمایشهای تشخیصی .

ü      آزمایشهای همه گیرشناسی .

ü      نقش حیوانات اهلی و وحشی در گسترش این بیماری .

 

منبع : FAO ( Food And Agriculture Organisation Of United Nation )  

تهیه ، تنظیم و ترجمه :

علیرضا گائینی . دانشجوی رشته دکترای دامپزشکی . دانشگاه آزاد اسلامی . واحد گرمسار .

مهرماه یکهزاروسیصد و هشتاد و چهار خورشیدی .

 

 

 

بهترین راه پیش بینی آینده ، ساختن آن است . برایان تریس