دریافت قیمتها در تلگرام

سروش

فائو یا سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد

بورس جهانی شیکاگو

بورس جهانی شیکاگو

پرند فید

جوجه کشی  طیور بهشت

حدیث

جوجه فلکس

پروماک

مرغک

طیوران ابزار

افرند توسکا

سیانس

بیکداچمن

آگهی

دانلود آهنگ

 بیماری آنسفالومیلیت پرندگان و اهمیت آن در گله های مادر ( قسمت دوم )
 

بیماری آنسفالومیلیت پرندگان و اهمیت آن در گله های مادر ( قسمت دوم )

کنترل بیماری :
بیماری AE اساسا با واکسیناسیون قابل کنترل می باشد . پرندگان واکسینه شده یا بهبود یافته آنتی بادی محافظت کننده تولید می نمایند . واکسیناسیون گله های مادر قبل از تولید انجام می شود تا از بروز عفونت در روده ، تولید و انتقال آن به نتاج جلوگیری نماید . پرندگان تخمگذار تجاری نیز برای جلوگیری از کاهش تولید واکسینه می شوند . واکسن زنده AE باید در سنین 8 تا 16 هفتگی مصرف شود . مصرف واکسن زنده AE قبل و بعد از زمان یاد شده می تواند زیانبار باشد . توصیه می شود حداقل دو هفته قبل و دو هفته بعد از مصرف واکسن AE واکسن دیگری تجویز نشود . بعضی از شرکتهای تولید کننده واکسن بر توانائی انتشار ویروس واکسن در سطح گله تاکید دارند ، لذا واکسن را به روش آشامیدنی و احتمالا برای درصد کمی از گله تجویز می نمایند . این روش برای پولتهائی که در روی بستر پرورش می یابند مناسب است ولی برای پرندگان پرورش یافته در قفس توصیه نمی شود ، چون ویروس ممکن است به اندازه کافی پخش نشده در نتیجه ایمنی ضعیفی در گله ایجاد می شود . چنانچه به هر دلیل واکسن در زمان مقرر مصرف نشود و یا ضرورت مصرف واکسن در دوره تولید وجود داشته باشد بایستی از واکسن کشته استفاده شود . استفاده از واکسن زنده در دوره تولید باعث انتقال بیماری به جوجه ها شده و به طور موقت میزان تولید و جوجه درآوری را کاهش می دهد .
امروزه واکسن AE به روشهای مختلف مانند نسج بال ، آشامیدنی و اسپری مصرف میشود . برخی از واکسنهای موجود که از طریق نسج بال مصرف میشوند به درجاتی عادت یافته به جنین هستند . چنانچه میزان عادت پذیری آنها به جنین محدود نباشد احتمال وقوع بیماری متعاقب مصرف واکسن وجود دارد . به دلیل انتشار آهسته ویروسهای عادت یافته ، چنانچه در روش نسج بال تعدادی از پرندگان واکسینه نشوند به بیماری حساس خواهند ماند . ویروس واکسن آشامیدنی الزاما باید از نوع غیرعادت یافته باشد . براساس تجربیات موجود با روشهای متعدد واکسیناسیون مصرف واکسنهای غیرعادت یافته و روش آشامیدنی ترجیح داده میشود در گله های مادر انتقال جانبی واکسن از اهمیت خاصی برخوردار است لذا عمدتا سویه Calnek واکسن AE به روش آشامیدنی تجویز می شود .
پس از واکسیناسیون جهت اطمینان از تولید آنتی بادی ، وضعیت ایمنی گله باید با آزمایشات سرمی کنترل شود . روشهای مختلف جهت ارزیابی میزان ایمنی گله وجود دارد . اولین آزمایشی که برای این منظور بکار گرفته شد روش خنثی سازی ویروس (Vn) است . در این روش ابتدا سرم پرندگان با ویروس عادت داده شده به جنین مخلوط شده ، سپس در داخل تخم مرغهای نطفه دار عاری از آنتی بادی تلقیح می شوند . یکی دیگر از روشهای تشخیص سرمی ، آزمایش حساسیت جنین است . در این روش تخم مرغهای نطفه دار عاری از آنتی بادی AE مورد نیاز است . معمولا 36 عدد تخم مرغ نطفه دار آزمایش می شود . در روز ششم انکوباسیون ویروسهای عادت داده شده به جنین (Vc) از طریق کیسه زرده تلقیح می شوند . 10 الی 12 روز بعد جنین های رشد یافته از نظر بروز فلجی و دیستروفی عضلانی مورد معاینه قرار می گیرند . اگر جنین ها سالم باشد گله ایمن محصوب می شود . اگر تعدادی از جنین ها طبیعی و تعدادی دیگر غیرطبیعی باشند آزمایش مجدد باید انجام شود . نتایج مشکوک در اثر تجویز نامناسب واکسن ، مصرف واکسنهای با تیتر پایین و یا واکسنهای عادت داده شده به جنین ایجاد میشود . اشکال اصلی روش حساسیت جنین این است که قبل از رسیدن گله به مرحله تولید امکان انجام آن وجود ندارد .
استفاده از آزمایش آگار ژل و الیزا نیز جهت تعیین میزان ایمنی گله کاربرد دارد . خصوصا روش الیزا به دلیل حساسیت ، سرعت بالا ، اختصاصی بودن و تفسیر بهتر نتایج جایگزین سایر روشها شده است . باید توجه داشت که در مقایسه با سایر بیماری ها تولید آنتی بادی در بیماری AE به کندی صورت می گیرد . معمولا تا سه هفته پس از واکسیناسیون سطح آنتی بادی افزایش نمی یابد . از آنجا که در بسیاری از مواقع نمونه های سرمی جهت تشخیص آنتی بادی کمتر از سه هفته پس از واکسیناسیون انجام میشود ، همین امر باعث ایجاد این شبهه شده است که روش الیزا در تعیین تیتر آنتی بادی چندان قابل اعتماد نیست . با مشاهده پاسخهای نسبتا کند سیستم ایمنی پرندگان به واکسن AE اکنون مشخص شده است ، چنانچه پس از سه هفته متعاقب واکسیناسیون از روش الیزا جهت تعیین تیتر آنتی بادی استفاده شود ، بسیار مفید می باشد .
در مواقعی که واکسن AE در ترکیب با واکسن آبله و به صورت نسج بالی به کار می رود با کنترل گله از نظر گرفتن واکسن آبله نتیجه واکسن AE نیز قابل کنترل می باشد . وجود جراحت آبله در محل تلقیح واکسن ترکیبی ، دلیل خوبی بر موفقیت در واکسیناسیون AE می باشد .
مشکلات متعاقب واکسیناسیون :
اخیرا متعاقب واکسیناسیون گله های مادر و تخمگذار با واکسنهای زنده AE مشکلاتی به صورت بروز علائم بالینی در 1 تا 4 درصد گله مشاهده شده است . این علائم که حدود دو هفته پس از مصرف واکسن بروز می کند با علائم کلاسیک بیماری شباهتی ندارد ولی بیانگر نوعی ابتلاء سیستم عصبی است . پرندگان مبتلا دچار عدم تعادل شده و وضعیت غیر طبیعی به خود می گیرند به طوریکه سرپرنده به سمت پایین و پشت پرنده به سمت بالا کشیده می شود . در حالیکه سرحال و هوشیار به نظرمی رسند ولی کنترل چندانی بر حرکات عضلانی ندارد . دچار فلجی شده و به تدریج فلجی پیشرفت کرده تا جائی که پرنده مبتلا قادر به مصرف آب و دان نمی باشد . علائم بالینی متعاقب واکسیناسیون AE ممکن است با برخی بیماریها خصوصا مارک اشتباه شود که بر اساس جراحات هیستوپاتولوژیک قابل تشخیص می باشد . پرندگان مبتلا معمولا بهبود نمی یابند و باید از گله حذف شوند .
بروز چنین پدیده ای احتمالا به روش تولید واکسن مربوط می شود . ویروس AE اساسا به دو نوع بافت تمایل نشان می دهند که شامل تمایل به بافت گوارشی و روده ها ( ویروس های آنتروتروپ ) و تمایل به بافت عصبی ( ویروس های نوروتروپ ) می باشد . چنانچه ویروس AE به دفعات متعدد در داخل جنین تکثیر یابد ، ویروس به بافت عصبی تمایل بیشتری پیدا میکند و به ویروس نوروتروپ تبدیل می شود . به بیان دیگر چنانچه ویروس در داخل جنین پاساژ داده شود ، بافت عصبی بیشتر به عنوان بافت هدف اولیه ویروس عمل میکند . به این گونه ویروسهای نوروتروپ ویروسهای عادت یافته به جنین یا ویروسهای آداپته می گویند . واکسنهائی که از این ویروسها تهیه می شوند خصوصا اگر به صورت نسج بالی استفاده شود باعث بروز علائم بالینی شده و اگر به صورت آشامیدنی به کار روند به خوبی در سطح گله منتشر نمی

شود .