دریافت قیمتها در تلگرام

دریافت قیمتها در تلگرام

فائو یا سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد

بورس جهانی شیکاگو

بورس جهانی شیکاگو

فید ماشین

طیوران ابزار

افرند توسکا

سیانس

 بیماری آنسفالومیلیت پرندگان و اهمیت آن در گله های مادر ( قسمت دوم )
 

بیماری آنسفالومیلیت پرندگان و اهمیت آن در گله های مادر ( قسمت دوم )

کنترل بیماری :
بیماری AE اساسا با واکسیناسیون قابل کنترل می باشد . پرندگان واکسینه شده یا بهبود یافته آنتی بادی محافظت کننده تولید می نمایند . واکسیناسیون گله های مادر قبل از تولید انجام می شود تا از بروز عفونت در روده ، تولید و انتقال آن به نتاج جلوگیری نماید . پرندگان تخمگذار تجاری نیز برای جلوگیری از کاهش تولید واکسینه می شوند . واکسن زنده AE باید در سنین 8 تا 16 هفتگی مصرف شود . مصرف واکسن زنده AE قبل و بعد از زمان یاد شده می تواند زیانبار باشد . توصیه می شود حداقل دو هفته قبل و دو هفته بعد از مصرف واکسن AE واکسن دیگری تجویز نشود . بعضی از شرکتهای تولید کننده واکسن بر توانائی انتشار ویروس واکسن در سطح گله تاکید دارند ، لذا واکسن را به روش آشامیدنی و احتمالا برای درصد کمی از گله تجویز می نمایند . این روش برای پولتهائی که در روی بستر پرورش می یابند مناسب است ولی برای پرندگان پرورش یافته در قفس توصیه نمی شود ، چون ویروس ممکن است به اندازه کافی پخش نشده در نتیجه ایمنی ضعیفی در گله ایجاد می شود . چنانچه به هر دلیل واکسن در زمان مقرر مصرف نشود و یا ضرورت مصرف واکسن در دوره تولید وجود داشته باشد بایستی از واکسن کشته استفاده شود . استفاده از واکسن زنده در دوره تولید باعث انتقال بیماری به جوجه ها شده و به طور موقت میزان تولید و جوجه درآوری را کاهش می دهد .
امروزه واکسن AE به روشهای مختلف مانند نسج بال ، آشامیدنی و اسپری مصرف میشود . برخی از واکسنهای موجود که از طریق نسج بال مصرف میشوند به درجاتی عادت یافته به جنین هستند . چنانچه میزان عادت پذیری آنها به جنین محدود نباشد احتمال وقوع بیماری متعاقب مصرف واکسن وجود دارد . به دلیل انتشار آهسته ویروسهای عادت یافته ، چنانچه در روش نسج بال تعدادی از پرندگان واکسینه نشوند به بیماری حساس خواهند ماند . ویروس واکسن آشامیدنی الزاما باید از نوع غیرعادت یافته باشد . براساس تجربیات موجود با روشهای متعدد واکسیناسیون مصرف واکسنهای غیرعادت یافته و روش آشامیدنی ترجیح داده میشود در گله های مادر انتقال جانبی واکسن از اهمیت خاصی برخوردار است لذا عمدتا سویه Calnek واکسن AE به روش آشامیدنی تجویز می شود .
پس از واکسیناسیون جهت اطمینان از تولید آنتی بادی ، وضعیت ایمنی گله باید با آزمایشات سرمی کنترل شود . روشهای مختلف جهت ارزیابی میزان ایمنی گله وجود دارد . اولین آزمایشی که برای این منظور بکار گرفته شد روش خنثی سازی ویروس (Vn) است . در این روش ابتدا سرم پرندگان با ویروس عادت داده شده به جنین مخلوط شده ، سپس در داخل تخم مرغهای نطفه دار عاری از آنتی بادی تلقیح می شوند . یکی دیگر از روشهای تشخیص سرمی ، آزمایش حساسیت جنین است . در این روش تخم مرغهای نطفه دار عاری از آنتی بادی AE مورد نیاز است . معمولا 36 عدد تخم مرغ نطفه دار آزمایش می شود . در روز ششم انکوباسیون ویروسهای عادت داده شده به جنین (Vc) از طریق کیسه زرده تلقیح می شوند . 10 الی 12 روز بعد جنین های رشد یافته از نظر بروز فلجی و دیستروفی عضلانی مورد معاینه قرار می گیرند . اگر جنین ها سالم باشد گله ایمن محصوب می شود . اگر تعدادی از جنین ها طبیعی و تعدادی دیگر غیرطبیعی باشند آزمایش مجدد باید انجام شود . نتایج مشکوک در اثر تجویز نامناسب واکسن ، مصرف واکسنهای با تیتر پایین و یا واکسنهای عادت داده شده به جنین ایجاد میشود . اشکال اصلی روش حساسیت جنین این است که قبل از رسیدن گله به مرحله تولید امکان انجام آن وجود ندارد .
استفاده از آزمایش آگار ژل و الیزا نیز جهت تعیین میزان ایمنی گله کاربرد دارد . خصوصا روش الیزا به دلیل حساسیت ، سرعت بالا ، اختصاصی بودن و تفسیر بهتر نتایج جایگزین سایر روشها شده است . باید توجه داشت که در مقایسه با سایر بیماری ها تولید آنتی بادی در بیماری AE به کندی صورت می گیرد . معمولا تا سه هفته پس از واکسیناسیون سطح آنتی بادی افزایش نمی یابد . از آنجا که در بسیاری از مواقع نمونه های سرمی جهت تشخیص آنتی بادی کمتر از سه هفته پس از واکسیناسیون انجام میشود ، همین امر باعث ایجاد این شبهه شده است که روش الیزا در تعیین تیتر آنتی بادی چندان قابل اعتماد نیست . با مشاهده پاسخهای نسبتا کند سیستم ایمنی پرندگان به واکسن AE اکنون مشخص شده است ، چنانچه پس از سه هفته متعاقب واکسیناسیون از روش الیزا جهت تعیین تیتر آنتی بادی استفاده شود ، بسیار مفید می باشد .
در مواقعی که واکسن AE در ترکیب با واکسن آبله و به صورت نسج بالی به کار می رود با کنترل گله از نظر گرفتن واکسن آبله نتیجه واکسن AE نیز قابل کنترل می باشد . وجود جراحت آبله در محل تلقیح واکسن ترکیبی ، دلیل خوبی بر موفقیت در واکسیناسیون AE می باشد .
مشکلات متعاقب واکسیناسیون :
اخیرا متعاقب واکسیناسیون گله های مادر و تخمگذار با واکسنهای زنده AE مشکلاتی به صورت بروز علائم بالینی در 1 تا 4 درصد گله مشاهده شده است . این علائم که حدود دو هفته پس از مصرف واکسن بروز می کند با علائم کلاسیک بیماری شباهتی ندارد ولی بیانگر نوعی ابتلاء سیستم عصبی است . پرندگان مبتلا دچار عدم تعادل شده و وضعیت غیر طبیعی به خود می گیرند به طوریکه سرپرنده به سمت پایین و پشت پرنده به سمت بالا کشیده می شود . در حالیکه سرحال و هوشیار به نظرمی رسند ولی کنترل چندانی بر حرکات عضلانی ندارد . دچار فلجی شده و به تدریج فلجی پیشرفت کرده تا جائی که پرنده مبتلا قادر به مصرف آب و دان نمی باشد . علائم بالینی متعاقب واکسیناسیون AE ممکن است با برخی بیماریها خصوصا مارک اشتباه شود که بر اساس جراحات هیستوپاتولوژیک قابل تشخیص می باشد . پرندگان مبتلا معمولا بهبود نمی یابند و باید از گله حذف شوند .
بروز چنین پدیده ای احتمالا به روش تولید واکسن مربوط می شود . ویروس AE اساسا به دو نوع بافت تمایل نشان می دهند که شامل تمایل به بافت گوارشی و روده ها ( ویروس های آنتروتروپ ) و تمایل به بافت عصبی ( ویروس های نوروتروپ ) می باشد . چنانچه ویروس AE به دفعات متعدد در داخل جنین تکثیر یابد ، ویروس به بافت عصبی تمایل بیشتری پیدا میکند و به ویروس نوروتروپ تبدیل می شود . به بیان دیگر چنانچه ویروس در داخل جنین پاساژ داده شود ، بافت عصبی بیشتر به عنوان بافت هدف اولیه ویروس عمل میکند . به این گونه ویروسهای نوروتروپ ویروسهای عادت یافته به جنین یا ویروسهای آداپته می گویند . واکسنهائی که از این ویروسها تهیه می شوند خصوصا اگر به صورت نسج بالی استفاده شود باعث بروز علائم بالینی شده و اگر به صورت آشامیدنی به کار روند به خوبی در سطح گله منتشر نمی

شود .