دریافت قیمتها در تلگرام

دریافت قیمتها در تلگرام

فائو یا سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد

بورس جهانی شیکاگو

بورس جهانی شیکاگو

فید ماشین

طیوران ابزار

افرند توسکا

سیانس

 راهنمای مراقبت از آنفلوانزای پرندگان
 

راهنمای مراقبت از آنفلوانزای پرندگان

 

انفلوانزای حیوانی در اکثر گونه های پرندگان و اسب و خوک و بسیاری از پستانداران مشاهده می شود ولی بجهت امکان پرواز و تنوع سوشهای ویروس انفلوانزای مشاهده شده در پرندگان و خطر انتقال آن به انسان ، آنفلوانزای پرندگان دارای اهمیت خاص می باشد.

آنفلوانزای پرندگان یکی از بیماریهای عفونی شناخته شده گونه های مختلف پرندگان است که دراثر عفونت ناشی از برخی از سویه های تیپ A  ایجاد می شود .

 این بیماری حدود 100 سال قبل در بین پرندگان ایتالیا حادث گردیده و سپس به سایر نقاط جهان نیز منتشرشده است به نظر می رسد کلیه پرندگان نسبت به این بیماری حساس بوده ولی میزان حساسیت آنها ممکن است متفاوت باشد . طیف علائم بالینی درپرندگان مختلف متفاوت بوده و قادر به ایجاد بیماری خفیف تا بسیارشدید ، مسری و کشنده می باشد . شکل شدید و کشنده بیماری ، دارای شروع ناگهانی بوده  ازشدت بالایی برخوردار است و سریعاً‌ منجر به مرگ می‌شود به طوری که میزان مرگ ناشی از آن در حدود100% می باشد . همچنین مشخص شده است که ماکیان دریایی و مخصوصاً‌ اردک های وحشی ، مخازن طبیعی این ویروس ها بوده در مقابل ابتلاء به بیماری حاصله ، شدیداً مقاومند

و از طرفی ماکیان های اهلی و از جمله مرغ ها و بوقلمون ها بویژه در مقابل اشکال همه گیر و سریعاً کشنده بیماری ، حساس می باشند .حدود 15 ساب تایپ از ویروسهای شناخته شده آنفلوانزا قادر به ایجاد بیماری در پرندگان بوده و لذا پرندگان به عنوان مخازن این ویروسها به حساب می آیند . ولی تاکنون کلیه طغیان های ناشی از سویه های شدیداً بیماریزای ویروس آنفلوانزای پرندگان ناشی از ساب تیپ های H5 و  H7 بوده اند .

 لازم به تاکید است که تماس مستقیم یا غیر مستقیم پرندگان اهلی با پرندگان مهاجر آبزی ، ، یکی از علل شایع وقوع همه‌گیری آنفلوانزا در بین پرندگان اهلی به حساب می آید و مراکز فروش پرندگان زنده نیز نقش مهمی در انتشار همه گیری، ایفا می نمایند . از طرفی قرنطینه کردن مرغداری های آلوده و معدوم نمودن پرندگان بیمار یا تماس یافته ، جزو اقدامات کنترلی استاندارد به منظور جلوگیری از انتشار به سایر مرغداری ها در سطح یک کشور به حساب می آید . زیرا این ویروس ها معمولاً‌ از قابلیت سرایت بالایی برخوردار بوده و به سرعت به مرغداریهای دیگر نیزمنتشر می شوند و علاوه بر این ها ممکن است به صورت مکانیکی و توسط وسایل و تجهیزات ، غذاها ، قفسه ها و لباس های آلوده ، نیز انتشار یابند و همه گیریهایی ایجاد کنند که در صورت عدم اجرای اقدامات کنترلی فوری و مراقبت دقیق به مدت چندین سال ادامه یابند . مثلاً

انفلوانزای پرندگان می تواند در اکثریت گونه های پرندگان روی دهد. پرندگان مهاجر (وحشی و اهلی) مخازن طبیعی و عمده ویروسهای انفلوانزا هستند.پرندگان وحشی معمولا بدون علامت می باشند و ویروس را برای مدت طولانی دفع می کنند .

خطر گستــرش جهانی آنفلوانزای بسیار بیماریــزای پــرندگــان:  که بوسیله   آنفلوانزای A (  H5N1  و H7 احتمالاً  سایر موارد ) در جمعیت حیوانات بخصوص ماکیان ایجاد می گردد و می تواند به انسان منتقل شود ، توجه به بهداشت عمومی را طلب می کند . نه تنها این ویروس انسان را آلوده می کند و موجب بیماری شدید بامیزان مرگ بالا می گردد بلکه این توانایی را دارد که خود را با انسان تطبیق دهد و به عنوان یک عامل بالقوه بیماریزا برای انسان مطرح گردد یا با سایر ویروس های آنفلوانزای انسانی ترکیب و موجب پدیدار شدن یک عامل بیماریزا با توانایی ایجاد پاندمی  شود .

ویروس های آنفلوانزای پرندگان به طور طبیعی غیراز پرندگان و خوک باعث ایجاد عفونت در سایر گونه ها نمی شوند ولی درسال 1997 برای اولین بار ابتلاء انسان به آنفلوانزای تایپ A نیز در هنگ کنگ به اثبات رسید و با ابتلاء 18 نفر باعث مرگ 6 نفر آنان شد . این همه گیری که نوپدیدی آنفلوانزای پرندگان در انسان نیز به حساب می آید مقارن با همه‌گیری آنفلوانزای بسیار کشنده پرندگان در آن کشور بوده و با معدوم کردن ماکیان اهلی ، به سرعت فروکش کرده و همچنین در آن همه گیری تماس بسیار نزدیک انسان‌های بیمار با پرندگان ، انتقال مستقیم از پرندگان بیمار به انسان و حالت مخزنی پرندگان به اثبات رسیده  است .

 

اهداف مراقبت آنفلوانزای پرندگان در انسان:

1-پیگیری موارداحتمالی آلودگی در انسان و هوشیار کردن نظام بهداشتی

2-انجام اقدامات لازم بلافاصله پس از بروز در پرندگان

3-پیگیری احتمال تغییر روند انتقال آنفلوانزای H5 /A ( آنفلوانزای A نوع H5 N1 ) از انسان به انسان

4-انجام به موقع اقدامات پیشگیرانه بوسیله واکسن و دارو

5-رعایت اصول محافظتی در کارکنان شاغل در مرغداریها

6-ثبت و گزارش موارد مشکوک انسانی

7-درمان موارد مشکوک انسانی

 

افراد تحت مراقبت آنفلوانزای پرندگان :

در ایران که هنوز آنفلوانزای A/H5 به عنوان یک عامل بیماریزا در انسان یا جمعیت حیوانات ثبت وگزارش نشده است مراقبت بیماران بر اساس بروز موارد آنفلوانزا در پرندگان و بخصوص مرغداری ها وافرادی که از مناطق آندمیک بیماری در پرندگان  مراجعت کرده اند انجام می پذیرد . لذا بروز بیماری در مرغداریها بر اساس گزارشات اداره کل دامپزشکی  پیگیری می شود .

موارد زیر درمعرض خطر ابتلاء از حیوانات  هستند :

*تماس های شغلی ، مشاغل در معرض خطر شامل :‌کارگران مزارع یا ماکیان اهلی (مرغداری ها، پرورش اردک ، بوقلمون و شتر مرغ )‌و خوک ، سایر کارگران فعال درمزارع ماکیان اهلی شامل افرادی که آنها را می گیرند ودر قفس می گذارند ، یا پرندگان را حمل می کنند ، پرندگان مرده را معدوم می کنند ، افرادی که درمغازه های فروش حیوانات زنده کار می کنند .

*آشپزها و مشاغل مشابه که با ماکیان اهلی زنده یا اخیراً  کشته شده سروکار دارند .

*فروشندگان پرندگان دست آموز

*دامپزشکان شاغل در صنعت طیور

*افرادی که در آزمایشگاه هایی که نمونه ها برای ویروس های آنفلوانزای A/H7 , A/H5 بررسی می شوند ، فعالیت دارند .

*کارکنان مراقبت های بهداشتی

*افراد ساکن در مناطقی که مرگ ماکیان خانگی و پرندگان وحشی بیش از حد مورد انتظار اتفاق افتاده است .

*افرادی که سابقه مسافرت 10 روز قبل از شروع علائم به کشور یا منطقه ای که طغیان آنفلوانزا در جمعیت حیوانی گزارش شده به همراه حداقل یکی از موارد زیر را دارند :

  • تماس ( کمتر از یک متر ) با ماکیان مرده یا زنده ، پرندگان وحشی ، یا خوک در هر جایی از کشورهای آلوده

  • مراجعه به محلی که ماکیان اهلی یا خوک مبتلا ( تائید شده ) در 6 هفته قبل وجود داشته است .

  • تماس ( لمس کردن یا فاصله شنیدن صحبت معمولی ) با یک مورد انسانی تائید شده آلوده به آنفلوانزای A/H5

  • تماس ( لمس کردن یا فاصله شنیدن صحبت معمولی ) بایک شخص مبتلا به بیماری حاد تنفسی با علت نامشخص که بعداً  منجر به مرگ وی شده است .

 

چگونگی انتشار همه گیری آنفلوانزای  پرندگان در سطح یک کشور:

در داخل یک کشور بیماری به آسانی از یک مرغداری به مرغداریهای دیگر انتقال می یابد زیرا تعداد زیادی ویروس در فضله پرندگان وجود دارد و باعث آلودگی گردوغبار و خاک می گردد و ضمناً  ویروس از طریق هوا به آسانی از پرنده ای به پرنده دیگر منتقل می شود و لوازم و اشیاء آلوده ، غذاها ، قفسه ها ، لباس ها و بویژه کفش ها نیز موجب انتقال ویروس از محلی به محل دیگر می شوند و از طریق پاها و بدن حیواناتی نظیر جوندگان که نقش ناقل مکانیکی را ایفا می نمایند نیز ممکن است منتقل گردند و حتی شواهد محدودی حاکی از نقش کک ها به عنوان ناقل مکانیکی این ویروس می باشد

ویروس ممکن است از طریق فضولات پرندگان وحشی آلوده به ماکیان های اهلی انتقال یابد و خطر انتقال ویروس زمانی افزایش می یابد که ماکیان های اهلی خارج از قفس و آزاد بوده و یا از منابع آب آلوده به فضولات پرندگان وحشی ناقل ،استفاده نمایند . فروشگاههای مرغ زنده نیز در صورتی که وضعیت بهداشتی مناسبی نداشته باشند یکی دیگر از منابع انتشار ویروس خواهند بود . ویروس عامل آنفلوانزای پرندگان ممکن است از طریق تجارت جهانی

پرندگان زنده از کشوری به کشورهای دیگر انتقال یابد . همچنین پرندگان مهاجر و از جمله انواع آبزی ،دریایی و ساحلی قادربه حمل ویروس تا فواصل خیلی طولانی و انتقال به مناطق جدید می باشند و شواهدی هم در مورد انتشار جهانی برخی از ساب تایپ های این ویروس از این طریق وجود دارد . لازم به ذکر است که ماکیان های آبزی وبویژه اردک های وحشی مخازن طبیعی این ویروس بوده و از طرفی از مقاومت بالایی در مقابل عفونت حاصله برخوردارند و بدون اینکه به بیماری شدیدی مبتلا شوند قادرند ویروس را در محیط اطراف خود منتشر کنند .

 

اشکال بالینی بیماری در پرندگان :

این بیماری ممکن است در پرندگان به دو شکل بالینی عارض شود :

 1- ناخوشی خفیفی که گاهی فقط با ژولیدگی پرها یا کاهش تولید تخم مرغ مشخص می شود .

 2- شکل شدید که اصطلاحاً به آنفلوانزای شدیداً بیماریزای پرندگان ، موسوم است و برای اولین بار در سال 1878 در ایتالیا تشخیص داده شده و در پرندگان از قابلیت سرایت خیلی بالایی برخوردار بوده و تقریباً‌ در صددرصد موارد ، سریعاً‌ باعث مرگ آنها می شود .

 

کنترل  آنفلوانزای پرندگان :

مهمترین اقدام کنترلی شامل معدوم کردن سریع کلیه پرندگان بیمار یا تماس یافته ، دفع مناسب لاشه ها و قرنطینه کردن و ضدعفونی کردن مرغداریها میباشد . لازم به ذکر است که ویروس مزبور در عرض 3 ساعت در دمای 56 درجه سانتیگراد یا نیم ساعت در دمای 60 درجه سانتیگراد و همچنین در تماس با مواد ضد عفونی کننده رایج نظیر فرمالین و ید از بین خواهد رفت . ولی در دماهای پائین مقاوم بوده و حداقل تا سه ماه بعد ممکن است در کودهای آلوده ، زنده بماند . همچنین قادر است در محیط آب در دمای 22 درجه سانتیگراد به مدت 4 روز و در دمای صفر درجه سانتیگراد به مدت بیش از 30 روز به حیات خود ادامه دهد . شایان ذکر است که مقدار یک گرم از کود آلوده به اشکال شدیداً  بیماریزای ویروس آنفلوانزای پرندگان حاوی تعداد بسیار زیادی ویروس بوده و قادر به آلوده کردن حدود یک میلیون مرغ ،می باشد . یکی دیگر از اقدامات کنترلی مهم این بیماری در بین پرندگان ، محدودیت جابجایی پرندگان در داخل کشور و یا بین کشورها می‌باشد .

کنترل حرکات پرندگان در منطقه محافظت(حداقل به شعاع 3 کیلومتر) و منطقه مراقبت(حداقل به شعاع 10 کیلومتر) در اطراف محل آلوده باید تعیین و اعلام گردد.منطقه های مشخص شده حداقل تا 30 روز بعد از پاک سازی و ضد عفونی محل باید محافظت شوند.

به نظر می رسد جلوگیری از تماس های ماکیان های اهلی با پرندگان وحشی و بویژه پرندگان آبزی باعث پیشگیری از انتشار ویروس های بیماریزا در بین پرندگان اهلی می گردد . ضمناً مشخص شده است که استفاده این پرندگان از منابع مشترک آب ، یکی از راههای انتقال حتمی ویروس است . زیرا این آب ها به وسیله فضولات پرندگان وحشی ، آلوده گردیده و به آسانی باعث انتقال ویروس به پرندگان اهلی می گردد. شایان ذکر است که آلودگی اینگونه آبها به دنبال تجمع پرندگان مهاجر ، از نظر آزمایشگاهی نیز به اثبات رسیده است و لذا محدود کردن اینگونه تماس ها ، از بین بردن پرندگان اهلی بیمار یا تماس یافته با ویروسهای H7 , H5 ( تنها سوش های با بیماریزایی بالا ) حتی در صورتی که این ویروس ها در ابتدای طغیان از پاتوژنیسیته پائینی برخوردار باشند توصیه شده است . زیرا در بسیاری از طغیانهایی که در پنسیلوانیا ، مکزیکو ، ایتالیا و ..... رخ داده است ، علیرغم اینکه ویروس عامل همه گیری در ابتدا از بیماریزایی کمی برخوردار بوده ولی تدریجاً‌ در عرض 9-6 ماه پس از چند بار عبور از بدن ماکیان ها به ویروس با بیماریزایی بالا و میزان کشندگی حدود 100% تبدیل گردیده است .

سازمان جهانی بهداشت در رابطه با همه گیری آنفلوانزای A(H5N1) تاکید کرده است که با توجه به اینکه دلایل متقاعد کننده ای مبنی بر انتقال این ویروس از پرندگان وحشی به اهلی در دست نمی باشد نیازی به دفع پرندگان وحشی نمی باشد .

 

مراقبت آنفلوانزای پرندگان در انسان

 

تعاریف موارد مبتلاء به آنفلوانزای A/H7 و A/H5 :

بیمارانی که تحت بررسی قرارمی‌گیرند:

بایستی اطلاعات کامل از بیماران تب‌دار(درجه حرارت بیشتر از 38 درجه سانتی‌گراد) با حداقل یکی از علائم  سرفه، گلودرد و تنگی نفس ، کونژونکتیویت بدست آورد.

 

تعریف مورد مشکوک مبتلا به آنفلوانزای A/H7 و A/H5

I ـ هربیمار تب‌دار(درجه حرارت بیشتر از 38 درجه سانتیگراد) به همراه حداقل یکی ازعلائم زیر:

v    سرفه

v    کلودرد

v    تنگی نفس

v    کونژونکتیویت

به همراه حداقل یکی از یافته های  زیر:

الف) سابقه تماس در 10  روز قبل از شروع علائم با پرندگان بخصوص مرغ که بدلیل یک بیماری مرده باشد.

ب) وجود سابقه تماس درطی 10 روز قبل از شروع علائم با یک مورد تائید شده آنفلوانزای A/H7 و A/H5 که در مرحله واگیر داری بیماری بوده‌است(یک روز قبل از شروع علائم تا 10 روز بعد از شروع علائم).

ج) سابقه تماس در طی هفت روز قبل از شروع علائم با سطوح و محیط آلوده به آنفلوانزای پرندگان

د) درطی 10 روز قبل از شروع علائم سابقه کار در آزمایشگاهی که نمونه‌های انسانی یا حیوانی مشکوک به آلودگی آنفلوانزای پرندگان بسیار بیماریزا(HPAI) داشته‌اند.

و)  جود یک تست آزمایشگاهی مثبت آنفلوانزای A  که نتواند نوع ویروس رامشخص کند.

II ـ مرگ بدلیل بیماری حاد تنفسی با علت نامشخص(Unexplained) و حداقل یکی از موارد زیر:

الف) اقامـت در مناطقی که موارد مشکوک یا تائیدشده آلودگی با آنفلوانزای بسیار بیماریزا(HPAI) گزارش شده‌است.

ب) وجود سابقه تماس در طی 10 روز قبل از شروع علائم با یک مورد تاییدشده انسانی آنفلوانزای A/H5 که در مرحله واگیر داری بیماری بوده‌است.

 

تعریف مورد احتمالی مبتلا به آنفلوانزایA/H7 و A/H5

هر بیمار مشکوک به همراه شواهد آزمایشگاهی محدود برای آنفلوانزای یا A/H5 ( جداسازی آنتی بادی اختصاصی H5  یا  H7  در یک نمونه سرم )

 

تعریف مورد قطعی مبتلا به آنفلوانزایA/H7 و A/H5

مورد مشکوک  یا محتمل به همراه حداقل یکی از آزمایشات زیر:

الف ) نتیجه کشت مثبت برای آنفلوانزای A/H5 یا A/H7

ب ) PCR مثبت برای آنفلوانزای A/H7 یا A/H7

ج ) روش آنتی بادی ایمنوفلورسانت با بکار بردن منوکلونال آنتی بادی آنفلوانزای A/H5 یا A/H7

د ) چهار برابر افزایش تیتر آنتی باید اختصاصی آنفلوانزای A/H5 یا A/H7 در دو نمونه سرم

 

پیگیری موارد مشکوک انسانی:

موارد مشکوک انسانی بایستی طبق لیست خطی پیوست از شهرستان به دانشگاه و سپس از دانشگاه به مرکز مدیریت بیماری‌ها گزارش گردند و ضمن تکمیل فرم بررسی اپیدمیولوژیک پس از بهبود یا فوت  ارسال شود.

موارد مشکوک بایستی تا بیست و چهار ساعت پس از قطع تب در بیمارستان تحت نظر قرارگیرند، یا در صورتی که علت دیگری برای بیماری تشخیص داده‌شده زودتر مرخص گردد.

اقداما ت پیشگیری از انتقال تنفسی و بهداشت دست‌ها( شست و شوی دست‌ها با آب و صابون به مدت 15 تا 20 ثانیه) برای کاهش ریسک خطر انتقال ویروس بسیار با اهمیت است. ارزیابی موارد مشکوک :

یک نمونه از مجرای تنفسی برای موارد مشکوک گرفته شود ( برای مثال سوآ‍پ نازوفارنگس ) نمونه باید برای آنفلوانزای A به روش RT-PCR بررسی شود و در صورت مثبت بودن برای H1 و H3 با همین روش بررسی شود .

دو نمونه سرم مرحله حاد(هفته اول شروع بیماری) و مرحله نقاهت(بعد از سه هفته ازشروع بیماری) جهت بررسی آنتی‌بادی آنفلوانزای پرندگان تهیه شود.

 

استراتژیهای پیشگیری آنفلوانزای پرندگان A(H5N1) در انسان در وضعیت غیرپاندمی :

الف ) احتیاطات جدا سازی در مراکز بهداشتی درمانی و بیمارستان :

                     ¨         بیماران باید در وضعیت ایزولاسیون استاندارد ، تماسی و قطره ای و Airborne   قرار گیرند.

                     ¨         بیماران باید به تنهایی در یک اتاق با فشار منفی بستری شوند در غیر اینصورت در یک اتاق یک تخته و درب بسته باشد .

           ¨     اگر اتاق یک تخته در دسترس نمی باشد ، بیماران مشابه با تشخیص یکسان ممکن است در اتاق چند تخته هم بستری شوند ولی تختها باید حداقل یک متر از همدیگر فاصله داشته باشند و بهتر است بین تختها پارتیشن بندی شود (حداقل با پرده)

           ¨     ماسکهای با تاثیر (با استاندارد NIOSH ،‌N-95 یا معادل) ، گان آستین بلند ، محافظ صورت یا عینک محافظ و دستکش برای پرسنل بهداشتی درمانی توصیه می شوند .

                     ¨         وقتی میسر باشد ، پرسنل بهداشتی درمانی مسئول مراقبت بیمار محدود باشند و از تماس با سایر بیماران هم پرهیز نمایند.

                     ¨        بیماران ممنوع الملاقات می باشند .

                     ¨        شستشوی مکرر دست و رعایت بهداشت فردی و اجتماعی ضروری است .

                     ¨        حتی الامکان از وسایل یکبار مصرف جهت بیمار استفاده شود .

                     ¨        هنگام شستشو وسایل مورد استفاده رعایت تمام احتیاطات بهداشتی ایمنی    ( ماسک ، دستکش ،عینک ) لازم است .

           ¨    ویروس حداقل تا 24 ساعت در محیط زنده می ماند لذا پس از ترخیص بیماران حتی الامکان تا 24 ساعت از بستری نمودن سایر بیماران در اطاق مربوطه اجتناب گردد . ضروری است در اطاق عملیات ضدعفونی و گندزدایی بعمل آید .

ب ) پرسنل بهداشتی درمانی در معرض تماس :

           ¨    پرسنل مراقبت بیماران باید دوبار روزانه درجه حرارت خود را چک کنند و هرگونه تب یا علائم مشکوک به آنفلوانزا را به مسئول کنترل عفونت گزارش دهند. اگر احساس بیماری کردند پس از بررسی توسط پزشک کنترل عفونت ، به هیچ وجه نباید در مراقبت مستقیم بیمار دخالت داده شوند . اگر تب کردند باید تستهای تشخیصی جهت تایید تشخیص آنفلوانزا انجام شود و اگر علت دیگری متصور نمی باشد ، همزمان فوراً تحت درمان با اوسلتامیویر قرار گیرند .

           ¨     آنهائی که تماس احتمالی با ترشحات ، ذرات تنفسی آلوده بدون رعایت احتیاطات داشته اند باید پیشگیری بعد از تماس با 75mg اوسلتامیویر روزانه به مدت 10-7 روز دریافت کنند .

           ¨     پرسنل بهداشتی که درگیر فرآیندهای پرخطر (فرآیندهایی که تولید ذرات آئروسل می کند نظیر استفاده از دستگاه ساکشن و عملیات احیاء و ... ) هستند باید پیشگیری قبل از تماس دریافت کنند .

ج ) احتیاطات برای تماسهای نزدیک وخانگی :

موارد تماس خانگی باید با شستشوی کامل دستها بمدت 30 ثانیه  با آب و صابون ، عدم استفاده مشترک از ظروف غذاخوری ، پرهیز از تماس چهره به چهره با موارد احتمالی یا تائید شده بیماری را داشته

           ¨    باشند و از ماسک و وسایل حفاظت فردی استفاده کنند . از آنجا که احتمال دفع ویروس تا 21 روز از شروع بیماری یا 7 روز پس از قطع تب وجود دارد بهتر است در طی این مدت توصیه ها رعایت شود .

           ¨    موارد تماس با بیمار یا موارد تماس در محیط های بسته (محیط خانه ،‌خانواده ، بیمارستان و سایر مراکز نگهداری یا سرویسهای نظامی) باید روزانه دو مرتبه کنترل درجه حرارت شده و پیگیری علائم بیماری تا هفت روز از آخرین تماس انجام شود . در این افراد پیشگیری پس از تماس 75 mg اوسلتامیویر روزانه به مدت 10-7 روز قابل توصیه است . دز دارو جهت کودکان و بیماران مزمن و یا شرایط خاص با نظر پزشک معالج تعدیل ( adjust) گردد .

           ¨    موارد تماس نزدیک و خانگی در صورتیکه دچار تب بالا 38 درجه و سرفه ، تنگی نفس ، اسهال یا سایر علائم شوند بلافاصله تحت درمان داروهای ضدویروس قرار گرفته و تستهای تشخیصی انجام شود .

 

د ) احتیاطات برای مسافرین :

منعی برای مسافرت افرادبه مناطق که آلودگیH7  و A/H5  ثابت شده است وجود ندارد.

 هیچگونه شواهدی که نشان دهد بیماری از انسان به انسان منتقل می شود وجود ندارد  و افراد محدودی که مبتلا شده اند تماس مستقیم با پرندگان  بیمار داشته اند .کشورهای که طغیان آنفلوانزای H7  وA/H5  تا آگوست سال2005 میلادی گزارش شده  شامل:  ویتنام ، چین ، لائوس ، تایلند ، کمبوج ، اندونزی  ، سنگاپور ، کره ، هنگ کنگ ،  ژاپن ، پاکستان ، مالزی ، روسیه و قزاقستان ، مغولستان می باشند. به افرادی  که قصد مسافرت به این کشورها را دارند  موارد زیر توصیه می شود:

           ¨    مسافرین ترجیحاً دو هفته قبل از مسافرت به مناطق آلوده (فعلا اندونزی  تایلند ، ویتنام ، چین ، مالزی ، کره جنوبی ، ژاپن ، پاکستان ، لائوس ، قزاقستان روسیه ، کمبوجیه و ترکیه  ) بایستی با واکسن موجود انسانی واکسینه شوند .

           ¨     مسافرین باید از تماس مستقیم با پرندگان شامل مرغ و خروس ، اردک و غاز که ظاهراً سالم هستند و مزارع پرورش و بازارهای فروش پرندگان زنده پرهیز نمایند و همچنین از لمس کردن سطوح آلوده با مدفوع و ترشحات پرندگان نیز پرهیز کنند .

           ¨    مسافرین باید با رعایت بهداشت فردی و شستشوی مرتب دستها یا استفاده از ژلهای حاوی الکل و عدم مصرف  غذاهای نیم پخته مرغی و یا تخم مرغ نیم پز  احتمال تماس با بیماری را کم کنند.

                     ¨        حتماً بعد از جابجایی مرغ برای پخت و پز در آشپزخانه دستهایشان را  با آب وصابون بشویند.

                     ¨        در صورتیکه تا 10روز پس از بازگشت از منطقه آلوده علائم تب و نشانه های تنفسی ظاهر گردد بایستی با پزشکان مشورت نمایند .

 

    اقدامات لازم در هنگام بروز آنفلوانزای پرندگان در مرغداری‌ها برای افراد در معرض خطر :

براساس مصوبات کمیته کشوری پس از تایید اولین مورد آلودگی ماکیان کشور به A/H5 کلیه کارکنان شاغل در مرغداریها و کشتارگاههای طیور و دامپزشکان طیور سراسر کشور بایستی تحت واکسیناسیون آنفلوانزای انسانی با هزینه کارفرما وزیر نظر مرکز بهداشت شهرستان قرار گیرند. همچنین پس از تائید اولین مورد آلودگی ماکیان  به A/H5 در صورت بروز مورد مشکوک  طیور به آنفلوانزا  درهر مرغداری بر اساس گزارش اداره کل دامپزشکی استان، داروی  ضد ویروس اوسلتامیویر  به میزان 75 میلی‌گرم  روزانه برای کارکنان مرغداری و افراد شاغل در آن یا آمانتادین به میزان 100 میلی  گرم دوبار در روز شروع می گردد تا نتایج آزمایشگاهی نشان دهد که علت

 

ضمناً در صورت تائید وجود H5 در مرغداری استفاده از وسایل ایمنی شامل : دستکش یکبار مصرف،رو پوش یا لباس مناسب آستین بلند ، چکمه یا روکفشی یک بار مصرف عینک محافظ برای محافظت غشاء مخاطی چشم، کلاه، ماسک‌های یکبار مصرف (شامل N-100 یا N-99 یا N-95 که برای عوامل خطرناک دیگرمحیطی (برای مثال ذرات معلق یا گرد و غباربکار می رود )  توصیه شده است. کارکنانی که نمی‌توانند ماسکهای فوق را در صورت خود ثابت‌کنند بایستی از ماسک‌های با فیلتر استفاده نمایند.

پس از هربار استفاده همه وسایل باید بطور مناسب معدوم گردند شست و شوی دست‌ها با آب و صابون برای 15 تا 20 ثانیه یا محلول بتادین پس از درآوردن وسایل ایمنی یا هرگونه تماس مشکوک الزامی است.  استفاده از وسایل و انجام اقدامات فوق با نظر اداره کل دامپزشکی استان و واحد بهداشت محیط برای همه افرادی که در مرغداری مشکوک کار می‌کنند و در معدوم‌کردن مرغ‌های مشکوک مشارکت دارند الزامی است و معدوم  کردن آنها لازم است.

برای ضد عفونی کردن  وسایل آلوده به خون  و مایعات بدن بیماران مشکوک ، هیپوکلرید سدیم 1% و برای ضد عفونی کردن سطوح فلزی صاف که مواد  سفید کننده نمی توان استفاده کرد برای مثال روی میز ، از الکل 70% استفاده می شود.

 

 منبع : اینترنت